Surat Ar-Rahman — Ayat 17

1. Tembung-tembung kang perlu dimangerteni:

• رَبُّ (Rabb): Pangeran, kang nguwasani lan ngopeni.
• الْمَشْرِقَيْنِ (al-masyriqain): Rong panggonan metune srengenge (wetan) ing mangsa panas lan mangsa adhem.
• الْمَغْرِبَيْنِ (al-maghribain): Rong panggonan surupe srengenge (kulon) ing mangsa panas lan mangsa adhem.

1. Tafsir ayat:

Allah SWT iku Pangeran kang nguwasani rong panggonan metune srengenge lan rong panggonan surupe srengenge. Maksudé yaiku panggonan metune srengenge ing mangsa panas lan mangsa adhem, uga panggonan surupe srengenge ing mangsa panas lan mangsa adhem. Srengenge ora tau metu lan surup ing panggonan kang padha saben dinane, nanging owah-owahan panggonan metu lan surupe iku kabeh ana ing ngisor pangwasane lan pangopen-ngopené Allah. Kabeh iku bukti yen Allah iku Pangeran kang Maha Kuwasa lan Maha Ngatur sakabehing jagad.

1. Faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki ngelingake yen Allah iku siji-sijine Pangeran kang nguwasani lan ngatur alam semesta, kalebu srengenge kang dadi tandha wektu lan owah-owahan mangsa.
• Kanthi ngerteni yen Allah kang ngatur kabeh, awake dhewe dadi luwih cedhak lan tresna marang Allah, amarga kabeh kang ana ing langit lan bumi iku ana ing astane.
• Ayat iki ngajak manungsa supaya tansah mikir lan ngrasakake kebesaraning Allah liwat tandha-tandha ing alam, supaya tambah iman lan syukur.
• Islam mulangake yen alam iki ora lumaku dhewe, nanging ana kang ngatur, yaiku Allah SWT, mula kita kudu tunduk lan manut marang Panjenengane.