ซูเราะฮฺ อัร-เราะห์มาน — อายะฮฺ 17

คำอธิบายคำศัพท์:

• อัล-มัชริกัยนิ (المشرقين): หมายถึง ทิศตะวันออกสองแห่ง คือ จุดที่ดวงอาทิตย์ขึ้นในฤดูหนาว และจุดที่ดวงอาทิตย์ขึ้นในฤดูร้อน
• อัล-มัฆริบัยนิ (المغربين): หมายถึง ทิศตะวันตกสองแห่ง คือ จุดที่ดวงอาทิตย์ตกในฤดูหนาว และจุดที่ดวงอาทิตย์ตกในฤดูร้อน

การตีความหมาย:

พระองค์อัลลอฮ์ผู้ทรงสูงส่ง ทรงเป็นพระเจ้าแห่งทิศตะวันออกทั้งสอง และพระเจ้าแห่งทิศตะวันตกทั้งสอง กล่าวคือ พระองค์ทรงเป็นผู้สร้างและผู้ปกครองดูแลดวงอาทิตย์ที่ขึ้นและตกในจุดที่แตกต่างกันสองจุดในแต่ละปี จุดหนึ่งในฤดูหนาว และอีกจุดหนึ่งในฤดูร้อน ซึ่งการเปลี่ยนแปลงนี้เกิดขึ้นตามพระประสงค์และพระบัญชาของพระองค์ เพื่อประโยชน์แก่ปวงบ่าวของพระองค์ ทั้งในด้านการเกษตร ฤดูกาล และการกำหนดเวลาต่างๆ ที่มนุษย์จำเป็นต้องใช้ในชีวิตประจำวัน

บทเรียนที่ได้รับ:

1. การที่ดวงอาทิตย์ขึ้นและตกในจุดที่แตกต่างกันระหว่างฤดูหนาวและฤดูร้อน เป็นหลักฐานยืนยันถึงพระอานุภาพอันยิ่งใหญ่ของพระเจ้าผู้ทรงรอบรู้และทรงปรีชาญาณ ผู้ทรงจัดระบบจักรวาลอย่างแม่นยำและลงตัว
2. ความหลากหลายของฤดูกาลและทิศทางที่เปลี่ยนแปลงไป เป็นความเมตตาจากพระเจ้าที่มีต่อมนุษย์ ทำให้แผ่นดินอุดมสมบูรณ์ด้วยพืชผลที่แตกต่างกันในแต่ละช่วงเวลา และทำให้ชีวิตของมนุษย์มีความสะดวกสบาย
3. การใคร่ครวญถึงปรากฏการณ์ธรรมชาติเหล่านี้ ช่วยเสริมสร้างศรัทธาและความใกล้ชิดกับพระเจ้า เนื่องจากเป็นการเห็นด้วยตาและสัมผัสด้วยใจถึงความยิ่งใหญ่ของผู้สร้างที่ไม่มีสิ่งใดมาทัดเทียมได้
4. การที่พระเจ้าทรงเป็นเจ้าของทิศตะวันออกและทิศตะวันตกทั้งหมด สอนให้มนุษย์รู้ว่าการวิงวอนขอและการเคารพภักดีนั้น ไม่จำกัดอยู่เพียงทิศทางใดทิศทางหนึ่ง แต่พระองค์ทรงอยู่ใกล้ชิดกับปวงบ่าวของพระองค์ในทุกหนทุกแห่ง