Sura Ar-Rahman — Werset 21

Znaczenie słów:

• Ālā’ (آلاء) – dobrodziejstwa, łaski, błogosławieństwa.
• Tukadhdhibān (تُكَذِّبَانِ) – zaprzeczacie, odrzucacie (prawdę o nich).

Tafsir (wyjaśnienie):

Po tym, jak Bóg przypomniał o dwóch morzach – słodkim i słonym – które spotykają się, lecz nie mieszają, oraz o tym, co z nich wypływa (perły i koralowce), zwraca się do obu stworzeń: ludzi i dżinnów. Pyta ich retorycznie: „Które z dobrodziejstw waszego Pana oboje uznajecie za kłamstwo?”. To pytanie ma charakter nagany i upomnienia, gdyż żadne z tych dobrodziejstw nie może być zaprzeczone. Jest to przypomnienie o ogromie łask Bożych, które są widoczne w stworzeniu, naturze i codziennym życiu. Człowiek i dżinn – mimo że różnią się naturą – są objęci tym samym wezwaniem do wdzięczności, ponieważ oboje są adresatami Bożego miłosierdzia i Jego darów. Pytanie to powtarza się w tej surze wielokrotnie, aby wbić w serca prawdę o tym, że żadne zaprzeczenie nie umniejszy Bożej łaski, a jedynie ściągnie na zaprzeczającego zgubę.

Korzyści płynące z tej wersetu:

1. Uczy pokory i wdzięczności – człowiek powinien nieustannie rozważać dobrodziejstwa Boga, zamiast je lekceważyć lub zaprzeczać im.
2. Podkreśla, że zarówno ludzie, jak i dżinny są zobowiązani do uznania Bożej jedyności i łaskawości – nikt nie jest wyłączony z tego obowiązku.
3. Skłania do refleksji nad cudami natury, takimi jak spotkanie mórz, które są znakiem Bożej mocy i mądrości – a to wzmacnia wiarę i miłość do Stwórcy.
4. Przypomina, że zaprzeczanie Bożym darom jest niewdzięcznością, która prowadzi do duchowej zguby, podczas gdy ich uznanie otwiera drzwi do przebaczenia i raju.
5. Zachęca do ciągłego powtarzania sobie pytania: „Które z łask mego Pana mogę zanegować?” – co czyni serce czujnym na obecność Boga w każdej chwili życia.