Ар-Рахман сүрәсе — Аять 48

Калимә мәгънәләре:

«Зәвата» — икесендә дә булган, икесе дә ия булган. «Әфнан» — «фәнән» сүзенең күплеге, агачның озынга үскән ботаклары, шәҗәрәләре мәгънәсендә.

Аять тәфсире:

Аллаһы Тәгалә үзенең тәкъва коллары өчен әзерләгән ике оҗмахның сыйфатын дәвам итеп, аларның икесенең дә бик күп ботаклары, яшел яфраклы, җимешле агачлары булуын хәбәр итә. Бу ботаклар озынга үсеп, матур күренеш бирә, аларда төрле җимешләр үсә. Бу сыйфат оҗмахның гүзәллеген, муллыгын һәм уңдырышлылыгын күрсәтә. Әлеге ике оҗмахның да агачлары бик күп ботаклы, яшеллеккә төренеп, җимешләргә бай булачак.

Аятьтән алынган файдалар:

Бу аять мөэминнәргә оҗмахның искиткеч матурлыгын, ул урында муллык һәм рәхәтлек хөкем сөрәчәген искә төшерә. Ул бәндәләрне Аллаһыга тәкъвалык белән гыйбадәт кылырга, аның рәхмәтенә ирешергә дәртләндерә. Оҗмахның һәрбер тасвиры — Аллаһының мәрхәмәте һәм юмартлыгы турында сөйли, мөэминнең күңелендә оҗмахка омтылыш уята һәм аны изге гамәлләргә рухландыра.