سورت رحمن — آیت 6

د معناويو بيان:

• النَّجْمُ: هغه بوټي چې ډډ نه لري، لکه واښه او نور نباتات.
• الشَّجَرُ: هغه ونه چې ډډ لري او په ژمي کې هم پاتې کېږي.
• يَسْجُدَانِ: دواړه د خپل رب په وړاندې سجده کوي، يعنې د هغه په امر منقاد او تسليم دي.

د آيت تفسير:

الله تعالی په دې آيت کې د خپل قدرت او رحمت په نښو باندې اشاره کوي او فرمايي چې هغه بوټي چې ډډ نه لري (لکه واښه او نور نباتات) او هغه ونه چې ډډ لري (لکه ونې)، دواړه د خپل رب په وړاندې سجده کوي. د دوی سجده په دې معنا ده چې دوی د الله تعالی په امر منقاد او تسليم دي، د هغه په حکم سره په خپل ځای ولاړ دي، د هغه په امر سره وده کوي، او د هغه په امر سره د بندګانو د ګټې لپاره ميوه او ګټې ورکوي. د دوی سيوري هم د الله تعالی په وړاندې سجده کوي، ځکه چې کله لمر ختلی وي، د دوی سيوري يوې خوا ته او بيا بلې خوا ته ځي، دا ټول د الله تعالی په امر سره دی. دا ټول مخلوقات د الله تعالی په عبادت او اطاعت بوخت دي، که څه هم موږ د دوی د سجدې کيفيت نه پوهېږو، خو الله تعالی پرې پوهېږي.

د آيت څخه ترلاسه شوې ګټې:

• دا آيت موږ ته د الله تعالی د عظمت او قدرت يادونه کوي، چې ټول مخلوقات يې په خپل ځای کې د هغه تسبيح او عبادت کوي.
• دا آيت موږ ته دا درس راکوي چې که نباتات او ونې د الله تعالی په وړاندې سجده کوي او د هغه امر ته تسليم دي، نو موږ انسانان بايد ډېر ډېر د الله تعالی په وړاندې سجده وکړو او د هغه اطاعت وکړو.
• دا آيت د الله تعالی د رحمت او فضل څرګندونه کوي، چې دغه ټول مخلوقات يې د انسانانو د ګټې لپاره پيدا کړي دي، او دوی د الله تعالی په امر سره خپل کار کوي.
• دا آيت موږ ته د توحيد او د الله تعالی د يووالي يادونه کوي، چې ټول مخلوقات د هغه تابع او منقاد دي، او هيڅوک د هغه له حکم څخه سرغړونه نه شي کولی.