Rəhman surəsi — Ayə 6

Sözlərin izahı:

• النَّجْمُ (ən-nəcm): Burada ulduzlar deyil, gövdəsi olmayan, yerdən birbaşa çıxan bitkilər nəzərdə tutulur.
• الشَّجَرُ (əş-şəcər): Gövdəsi olan, qışda da qalan ağaclar.
• يَسْجُدَانِ (yəscudani): İkisi də səcdə edir, yəni Allaha boyun əyir, Onun əmrinə tabe olur.

Ayənin təfsiri:

Bu ayədə Allah-Təala Öz qüdrətinin və əzəmətinin bir nişanəsini bizə göstərir: yerdən bitən, gövdəsi olmayan kiçik bitkilər də, gövdəsi olan böyük ağaclar da — hamısı Allahın qarşısında boyun əyir, Ona tabe olur və Onun təyin etdiyi qanunlara əsasən hərəkət edir. Onların səcdəsi, kölgələrinin yerə düşməsi və Allahın onlar üçün müəyyən etdiyi qaydada böyüyüb inkişaf etmələridir. Bu bitkilər və ağaclar öz yaradılışları ilə Allahın varlığına və birliyinə şahidlik edir, Onun əmrinə təmkinlə tabe olurlar.

Ey insan! Bir düşün: gövdəsi olmayan zəif bir bitki də, min illər yaşayan möhtəşəm bir ağac da Rəbbinə boyun əyirsə, sən — Allahın ən şərəfli məxluqu olan insan — nə üçün qürur və təkəbbürə qapılırsan? Onlar Allahın qoyduğu qanuna könüllü tabe olub fayda verirlərsə, sən də Yaradanına səcdə edib Onun buyurduğu yolla getsən, həm dünyada rahatlıq, həm də axirətdə əbədi səadət taparsan.

Bu ayə bizə öyrədir ki, təbiətdəki hər şey — kiçik otlar da, uca ağaclar da — Allahın birliyinə dəlil gətirir. Onların bu səcdəsi bizə xatırladır ki, bütün varlıq Allaha təslim olmuşdur və yalnız Ona ibadət layiqdir. Gəlin biz də bu təbiətin səsinə qulaq asaq, Yaradanımızın qarşısında təvazökar olub Onun rəhmətindən və bağışlanmasından umarıq.