Voqia surasi — Oyat 19

Kalimalarning ma'nolari:

• لَا يُصَدَّعُونَ — bosh og'rig'iga duchor bo'lmaydilar, boshlari og'rimaydi.
• يُنزِفُونَ — aqllari ketmaydi, mast bo'lmaydilar.

Tafsir:

Bu oyatda jannat ahlining ichimligi — jannat sharobining dunyodagi sharobdan tubdan farq qilishi bayon qilinmoqda. Dunyoda sharob ichgan kishi bosh og'rig'i, aqlning zaiflashishi va mastlik kabi zararlarga duchor bo'ladi. Ammo jannatdagi sharob mutlaqo pok va begunohdir. Jannat ahli undan ichsa ham, boshlari og'rimaydi, aqllari ketmaydi va mast bo'lmaydilar. Bu — Alloh taoloning mo'min bandalariga bergan ulug' ne'matlaridan biridir. Ular bu ichimlikdan zavqlanadilar, lazzat oladilar, lekin hech qanday salbiy oqibatlarga duch kelmaydilar. Bu esa jannat hayotining go'zalligi va mukammalligini ko'rsatadi.

Foydalar:

1. Alloh taolo bandalariga faqat yaxshilikni beradi. Jannatdagi har bir ne'mat — insonning eng oliy saodatiga xizmat qiladi.
2. Islom dini insonni har qanday zararli narsalardan saqlaydi. Dunyoda sharobning zararlaridan qaytarish orqali ham, jannatda pok va begunoh ichimliklarni va'da qilish orqali ham inson manfaatini ko'zlaydi.
3. Bu oyat mo'minlarga umid baxsh etadi — ularning qilgan sa'y-harakatlari, sabrlari va taqvosi behuda ketmaydi, balki go'zal jannat ne'matlari bilan mukofotlanadi.
4. Jannat hayoti haqidagi bu tasvirlar inson qalbini Allohga mehr va muhabbat bilan to'ldiradi, uni yaxshi amallarga undaydi.