Voqia surasi — Oyat 18

Kalimalarning maʼnolari:

• Akvob (أَكْوَابٍ): “Kub”ning ko‘pligi bo‘lib, tutqichi va jo‘mragi bo‘lmagan, og‘zi keng idish, qadah maʼnosini bildiradi.
• Aboriq (أَبَارِيقَ): “Ibroq”ning ko‘pligi. Bu esa tutqichi va jo‘mragi bo‘lgan, suv yoki sharob quyiladigan idish, yaʼni ko‘zacha maʼnosini anglatadi.
• Kaʼs (كَأْسٍ): Sharob ichiladigan qadah, piyola.
• Maʼin (مَعِينٍ): Oqib turgan, manbai to‘xtamaydigan, zilol suv yoki sharob.

Tafsir:

Jannatda Alloh taolo o‘z bandalariga xizmat qilish uchun yosh, abadiy yashovchi, hech qachon qarimaydigan va o‘lmaydigan xizmatkor yigitlarni tayinlagan. Ular jannat ahli atrofida aylanib yurib, ularga har xil idishlarda — tutqichi bo‘lmagan keng qadahlarda, tutqichli va jo‘mrakli ko‘zachalarda hamda to‘lib-toshgan qadahlarda sharob tortiq qiladilar. Bu sharob esa jannatdagi manbai to‘xtamaydigan, tinmay oqib turgan buloqdan olinadi. U shunday pokiza va lazzatli sharobki, undan bosh og‘rimaydi, aql yo‘qolmaydi, odam mast bo‘lmaydi. Bu — dunyodagi sharoblardan mutlaqo farq qiladigan, Alloh taolo mo‘min bandalariga in’om etgan ulug‘ ne’matlardan biridir.

Foydalar:

1. Bu oyat jannat ne’matlarining haqiqiy va abadiy ekanini, ularning zavoli yo‘qligini bildiradi. Bu esa mo‘minni dunyoda sabr-qanoatga, to‘g‘ri yo‘ldan og‘ishmaslikka undaydi.
2. Jannatdagi xizmatkorlarning ham abadiy yosh bo‘lishi — Allohning qudrati cheksiz ekaniga dalildir. Bu musulmonni Allohga bo‘lgan ishonchini mustahkamlaydi.
3. Islomda halol va pok narsalar ulug‘langanidek, jannatdagi ne’matlar ham poklik va go‘zallik timsoli sifatida ta’riflanadi. Bu esa insonni dunyoda ham pok yashashga, haromdan saqlanishga chorlaydi.
4. Ushbu oyat mo‘minda jannatga bo‘lgan ishtiyoqni uyg‘otadi va uni yaxshi amallarni ko‘paytirishga, gunohlardan yiroq bo‘lishga undaydi. Chunki bu go‘zal ne’matlar faqat taqvodor bandalarga nasib bo‘ladi.