Аль-Вакиа сүрәсе — Аять 23

Сүзләр аңлатмасы:

• Лүълүъ — энҗе.
• Мәкнун — сакланган, пакь, чиста; энҗенең эчке катламында (садәфтә) сакланып, кул тимәгән, балкып торган хәле.

Аять тәфсире:

Бу аятьтә Аллаһы Тәгалә җәннәттәге мөэминнәргә биреләчәк пакь хатыннарның (һурларның) матурлыгын сурәтли. Алар садәф эчендә сакланган энҗе мисалында — бик пакь, балкып торган, гаебсез һәм матур булачаклар. Энҗе ничек садәф эчендә һәртөрле пычрактан, кул тиюдән сакланса, һурлар да шулай ук һәртөрле кимчелектән, начар сыйфатлардан пакь булып, чисталыкта һәм матурлыкта энҗедән дә өстен булачаклар. Аларның күзләре зур, караңгы-кара, аклары ап-ак, бик матур булачак. Бу — аларның дөньяда кылган изге гамәлләре өчен Аллаһы Тәгалә тарафыннан биреләчәк олы бүләк.

Гыйбрәтләр:

1. Аллаһы Тәгаләнең мөэмин бәндәләренә карата рәхмәте бик зур — аларга күз күрмәгән, күңелгә килмәгән нигъмәтләр хәзерләнгән.
2. Җәннәттәге нигъмәтләрнең иң югары сыйфаты — пакьлек һәм чисталык. Бу безне дөньяда да пакьлеккә, гөнаһлардан саклануга өнди.
3. Изге гамәлләр кылучыларның бүләге һәрвакыт аларның эшләреннән кат-кат артык булачак — бу Аллаһының юмартлыгын күрсәтә.
4. Бу аять мөэминнәрне дөньяда тәкъвалык белән яшәргә һәм Аллаһының вәгъдә иткән нигъмәтләренә ышанып, сабыр итәргә дәртләндерә.