سوڕەتی واقعه — ئایه‌ت 35

وەلە ناو ئایەتەکەدا وشەی (أَنشَأْنَاهُنَّ) بە مانای (دروستمان کردن) یان (بەدیھێنانمان) دێت، و وشەی (إِنشَاءً) بە مانای (دروستکردنێکی تەواو و نوێ) دێت کە پێشتر نموونەی نەبووە.

ئەی خەڵکینە! خوای گەورە لەم ئایەتە پیرۆزەدا مژدەیەکی گەورە بە باوەڕداران دەدات و دەفەرموێت: بەڕاستی ئێمە ئافرەتانی بەهەشتمان بە شێوەیەکی تایبەت و نوێ دروستکردووە، کە نە لەو جۆرە دروستکردنەی دونیایە و نە لەو جۆرە ئافرەتانەی کە لە دنیادا بوون. خوای میهرەبان ئەو ئافرەتانەی بەهەشت بە دەست و توانای خۆی دروستکردوون بە دروستکردنێکی تەواو و پڕ لە جوانی و کەمال، کە هیچ کەموکوڕییەکی تێدا نییە و نەفاماوە و نەپیر دەبن.

ئەم ئافرەتانەی بەهەشت کە بۆ یاوەری و ھاوڕێیەتی باوەڕداران دروستکراون، ھەمیشە گەنج و لاون، پاک و خاوێنن، خۆشەویستن بۆ مێردەکانیان، و لە تەمەنێکی یەکسان و گونجاودان. ئەوانە بۆ ھەر کەسێک کە لە دنیادا بە ئیمان و کردەوەی چاک ژیابێت و لە ڕیزی "ئەصحابی یەمین" (خاوەنانی دەستی ڕاست) دا بێت، ئامادە کراون.

ئەی باوەڕدار! سەرنج بدە کە خوای گەورە چەند بەخشندە و میهرەبانە، کە پاداشتی ئەو کەسانەی کە لە دنیادا باوەڕیان ھێناوە و کاری چاکیان کردووە، بەم شێوەیە جوان و بێ کەموکوڕی دەکات. ئەمە ھانی ھەموو ئێمە دەدات کە ھەوڵ بدەین لە ڕێگای ڕاستدا ببین و بە کردەوە چاکەکانمان شایستەی ئەو بەھەشتە ببین کە ھیچ چاوێک نەیتیواناوە و ھیچ گوێیەک نەیبیستووە و بە دڵی ھیچ مرۆڤێکدا نەھاتووە. دەبا ھەموومان کۆشش بکەین بۆ بەدەستھێنانی ئەو ڕێز و بەختە گەورەیەی کە خوای بەخشندە بۆ بەندە باوەڕدارەکانی ئامادە کردووە.