Surat Al-Waqi'ah — Ayat 5

1) Tegese tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• وَبُسَّتِ (wa bussat): Dibubrah, diremuk, lan dipisah-pisah dadi bagean cilik banget.
• الْجِبَالُ (al-jibāl): Gunung-gunung.
• بَسًّا (bassan): Pangremukan kang banget, nganti dadi kaya glepung kang dicampur banyu (diblabur).

2) Katrangan ayat:

Ing dina kiamat mengko, gunung-gunung kang saiki katon kukuh lan gedhe banget bakal diremuk lan dibubrah dening Allah kanthi sakabehe. Gunung-gunung mau ora mung diobah utawa dibelah, nanging dirusak nganti dadi bubuk kang alus banget, kaya glepung kang wis diblabur banyu. Sawise dadi bubuk, bubuk mau kabur mabur ing awang-awang katembus angin, ora ana tilas lan ora ana wujud maneh. Kabeh iki kedadeyan sawise bumi digoncang kanthi goncangan kang paling gedhe lan paling nggegirisi. Dadi, ayat iki nggambarake kahanan dina kiamat nalika kabeh kang katon kuwat lan langgeng ing donya iki bakal sirna tanpa sisa.

3) Piwulang lan paedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki ngelingake manungsa yen kabeh kang ana ing donya iki ora langgeng. Gunung kang katon kukuh wae bisa dirusak dadi bubuk, apa maneh manungsa kang ringkih.
• Nambah keyakinan marang dina kiamat, amarga gambaran bab kiamat ing Al-Qur'an iku nyata lan mesthi kelakon.
• Nggugah manungsa supaya ora gumantung marang kekuwatan donya, nanging nyiapake bekal kanggo akhirat kanthi taqwa lan amal saleh.
• Nuduhake kekuwasane Allah kang ora ana tandhingane: mung kanthi dhawuh "kun" (dadi), gunung kang gedhe bisa sirna dadi lebu.
• Nggawe ati luwih tresna marang Al-Qur'an, amarga Al-Qur'an bisa nggambarake kedadeyan gedhe kanthi tembung kang cetha lan gampang dimangerteni.
• Menehi pangarep-arep marang wong mukmin yen donya iki mung sementara, lan ing akhirat ana pahala kang langgeng kanggo wong kang setya marang Allah.