Аль-Вакиа сүрөсү — Аят 67

1. Сөздөрдүн мааниси:

• بَلْ (бал): "тескерисинче", "жок, андай эмес" деген маанидеги сөз.
• نَحْنُ (нахну): "биз".
• مَحْرُومُونَ (махрумун): "куру калгандар", "ырыскыдан тыйылгандар", "эч нерсеге жетпегендер".

1. Аяттын түшүндүрмөсү:

Бул аят адамдардын эгин эккендеги абалын сүрөттөгөн мурунку аяттардын уландысы. Адамдар жер айдап, үрөн себишет, бирок өсүүнү, жетилүүнү жана түшүм берүүнү Аллахтын өзү гана камсыздайт. Эгер Аллах кааласа, эгинди куурап, талкаланып, эч пайдасыз болуп калган кырсыкка айлантып коймок. Ошондо адамдар таң калып, кайгырып: "Биз зыян тарттык, эгинибиз жок болду" деп айтышат. Анан алар мындан да оор абалга түшүп: "Жок, биз жөн эле зыян тарткан жокпуз, биз ырыскыдан бүт бойдон куру калдык, эч нерсеге жетпей калдык" дешет. Башкача айтканда, алардын айдоо-себүү эмгеги текке кетип, күткөн түшүмдөрүнөн кол жууп, ырыскыдан тыйылган абалга түшүшөт. Бул аят адамга өз күчү менен эч нерсе жарата албастыгын, баары Аллахтын колунда экенин эскертет.

1. Аяттан алынуучу пайдалар:

• Бул аят адамды момундукка, Аллахка таянууга чакырат. Эгиндин өсүшү, түшүмдүн болушу — баары Аллахтын жаратуусу менен гана болот.
• Адам өз эмгегине сыймыктанып, өзүнө таянбай, тескерисинче, ырыскыны берүүчү Аллах экенин түшүнүшү керек.
• Ырыскыдан куру калуу коркунучу бар экенин эске алып, Аллахка шүгүр кылууга, жакшылыкка умтулууга үндөйт.
• Ислам дини адамды табият менен, эмгек менен байланышта болууга, бирок натыйжаны Аллахтан күтүүгө үйрөтөт. Бул дин — жашоонун ар бир бөлүгүндө Аллахты эстөөнү жана Ага моюн сунууну камтыган ырайымдуу, акылдуу жол.