Surja El-Vaki'a — Ajet 67

Kuptimet e fjalëve:

• Mahrumun (مَحْرُومُونَ): Të privuar nga begatia, të penguar nga furnizimi (rizku).

Tefsiri i Ajetit:

Pas pyetjes retorike që u bëhet njerëzve për farën që e hedhin në tokë – a e mbijnë ata atë apo Allahu e mbijn? – vjen ky varg si vazhdim i fjalës së tyre kur i godet fatkeqësia dhe humbja e të korrave. Ata, në gjendjen e tyre të keqe, thonë me keqardhje e dëshpërim: "Jo, ne jemi të privuar nga çdo e mirë, na është ndaluar furnizimi dhe nuk kemi mbetur me asgjë." Kjo është një pranim i tyre se ata nuk kanë asnjë fuqi përballë vendimit të Allahut, dhe se çdo gjë është në dorën e Tij. Ata e dinë mirë se nuk kanë bërë asgjë për ta shpëtuar atë mbjellje, por e pranojnë se janë të penguar nga e mira dhe se fati i tyre ishte ky, duke u penduar për atë që kanë humbur.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Njeriu duhet ta dijë se çdo gjë në këtë jetë është në dorën e Allahut; Ai jep dhe pengon, dhe askush nuk mund ta ndryshojë atë që Ai ka caktuar.
2. Kur njeriu goditet nga ndonjë humbje, le të mos dëshpërohet e të ankohet, por le të kthehet te Zoti i tij me pendim dhe lutje, sepse te Allahu është çelësi i çdo të mire.
3. Ky varg na mëson përulësinë dhe pranimin e realitetit, sepse njeriu është i dobët dhe nuk ka fuqi përballë fuqisë së Krijuesit.
4. Na bën të kuptojmë vlerën e begative që Allahu na ka dhënë, që t'i falënderojmë Atë për to dhe të mos i harrojmë, sepse kur ato humbasin, njeriu e kupton sa të mëdha ishin ato.