Sure Vâkıa — Ayet 67

Kelime Anlamları:

• Bel: Aksine, hayır (önceki sözü reddedip daha doğrusunu ifade etmek için kullanılır).
• Nahnü: Biz.
• Mahrûmûn: Mahrum bırakılmışlar, rızıktan yoksun kılınmışlar.

Tefsir:

Ey insanlar! Ektiğiniz tohumları düşünün. Onları toprağa siz mi atıyorsunuz, yoksa bitkiye dönüştürüp yeşerten biz miyiz? Elbette ki bitkiyi topraktan çıkaran, ona can veren ve büyüten Allah'tır. Siz sadece bir vesile oluyorsunuz.

İşte bu gerçeği göz ardı edip de ekinleriniz afete uğradığında, ürününüz yok olduğunda şaşkınlık ve üzüntü içinde şöyle dersiniz: "Biz gerçekten zarara uğradık, cezalandırıldık. Hatta daha da ileri giderek: 'Bel biz mahrum bırakıldık, rızkımız elimizden alındı' dersiniz."

Bu sözlerinizde aslında büyük bir gaflet vardır. Çünkü siz, rızkı verenin Allah olduğunu unutup, sanki ekinlerinizi siz yaratmışsınız gibi davranıyorsunuz. Oysa her şeyin sahibi, rızkı veren de, alan da Allah'tır. O, dilediğine bol verir, dilediğinden kısar. Bu, O'nun hikmetidir.

Ey kardeşlerim! Bu ayet bize önemli bir ders veriyor: Nimetin asıl sahibini unutmayalım. Sahip olduğumuz her şey, nefes aldığımız her an, yediğimiz her lokma Allah'ın lütfu ve ihsanıdır. Ekinlerimiz yeşerdiğinde şükretmeli, afete uğradığında ise sabretmeli ve Allah'ın takdirine razı olmalıyız. Unutmayalım ki, Allah'ın verdiği nimetlere şükredenlerin nimeti artar, nankörlük edenler ise kaybeder.

Bu ayet, bizleri her an Allah'a yönelmeye, O'na güvenmeye ve O'nun rahmetinden ümit kesmemeye davet ediyor. Çünkü Allah'ın rahmeti geniştir; O, kullarına karşı merhametlidir. Belki bir kapı kapanır ama Allah başka kapılar açar. Yeter ki biz O'na samimiyetle yönelelim ve O'na güvenelim.