Surat Al-Waqi'ah — Ayat 67

1. Tetembungan kang perlu dijlentrehake:

• بَلْ (bal): tegesé "malah" utawa "ngluwihi iku", yaiku tembung kanggo mbenerake pangucap sadurungé lan nuduhake bab liya kang luwih bener.
• نَحْنُ (naḥnu): tegesé "awaké dhéwé" utawa "kita".
• مَحْرُومُونَ (maḥrūmūn): tegesé "wong-wong kang kacegah" utawa "kang ora oleh bagian", yaiku wong kang ora entuk rizki.

1. Tafsiré ayat:

Ayat iki isih nyambung karo crita bab wong-wong kang padha nandur tanduran ing bumi. Ing ayat-ayat sadurungé, Allah paring pitakonan marang manungsa: sapa ta kang nuwuhaké tanduran iku? Apa manungsa kang nandur iku bisa nuwuhaké lan ngembangaké tandurané? Temtu ora. Malah Allah kang Mahakuwasa kang nuwuhaké lan ngopeni tanduran iku nganti bisa dipanèn.

Nanging ing ayat iki, nalika tandurané rusak utawa ora bisa dipanèn merga ana bencana, wong-wong mau padha ngucap: "Satemene awake dhéwé iki wis kapitunan" lan "malah awake dhéwé iki wong kang kacegah saka rizki". Dadi ayat iki nggambarake kahanan manungsa nalika lagi kena pacoban ing bab tetanèn utawa panguripan, banjur rumangsa ora entuk rizki lan kapitunan.

Intiné, ayat iki mulangake yèn kabeh rizki iku saka Allah. Manungsa mung bisa ngupaya lan nandur, nanging kang nuwuhaké lan menehi asil iku mung Allah. Dadi nalika rizki ora teka kaya kang dikarepake, aja banjur rumangsa dadi wong kang kacegah saka rizki kanthi putus asa, nanging kudu tetep eling marang Allah kang Maha Paring Rizki.

1. Faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki ngelingake yèn kabeh rizki lan asil saka usaha iku saka Allah. Manungsa mung kudu ngupaya, nanging kang nemtokake asilé iku Allah.
• Nalika kena pacoban utawa gagal panèn, aja banjur putus asa lan rumangsa dadi wong kang kacegah saka rizki. Kabeh iku wujud ujian saka Allah.
• Ayat iki nuwuhake rasa syukur marang Allah saben entuk rizki, lan nuwuhake sabar nalika ora entuk rizki kaya kang dikarepake.
• Islam mulangake yèn urip iki kudu tawakal marang Allah, sarta tetep usaha kanthi ora lali marang Pangeran kang Maha Kuwasa.
• Kanthi mangerteni ayat iki, wong dadi luwih cedhak marang Al-Qur'an lan luwih tresna marang Islam, amarga Al-Qur'an tansah paring pituduh kanggo urip ing donya lan akhirat.