سوره مجادله — آیه 14

معانی کلمات:

• تَوَلَّوْا: دوستی و ولایت برگزیدند، به کسی پیوستند و او را ولیّ و سرپرست خود قرار دادند.
• غَضِبَ اللَّهُ عَلَیْهِمْ: کسانی که خداوند بر آنان خشم گرفته است (منظور یهود هستند).
• یَحْلِفُونَ عَلَى الْکَذِبِ: سوگند دروغ یاد میکنند (یعنی سوگند میخورند که مسلمان هستند، در حالی که دروغ میگویند).

تفسیر آیه:

ای پیامبر! آیا ننگریستهای به حال منافقانی که با یهودیان — همان قومی که خداوند بر آنان خشم گرفته است — دوستی و همپیمانی برقرار کردند؟ این منافقان نه از شما مسلمانان هستند و نه از یهودیان؛ بلکه گروهی سرگردان و بلاتکلیفاند که نه به ایمان شما باور دارند و نه به آیین آنان وفادارند. آنان با سوگندهای دروغین خود را مسلمان و پیرو تو معرفی میکنند و حتی ادعا میکنند که اسرار مسلمانان را به یهود منتقل نکردهاند، در حالی که خود به خوبی میدانند که در این سوگندها دروغگو هستند و این ادعاها بر خلاف واقع است. خداوند با این بیان، پرده از چهره نفاق آنان برمیدارد تا مؤمنان فریب ظاهر و سوگندهای آنان را نخورند.

فواید و پیامهای آیه:

• دوستی با دشمنان خدا، نشانه نفاق و دورویی است و مؤمن هرگز نباید با کسانی که خداوند بر آنان خشم گرفته است، پیوند دوستی برقرار کند.
• سوگند دروغ، حتی اگر برای فریب دیگران باشد، گناهی بزرگ است و خداوند از آن آگاه است و در همین دنیا نیز رسوایی منافقان را آشکار میسازد.
• مؤمن باید همواره راستگو باشد و از هرگونه دورویی و نفاق بپرهیزد، زیرا خداوند بر همه اعمال و نیات آگاه است و دروغگویان را در نهایت رسوا خواهد کرد.
• این آیه به مسلمانان میآموزد که در انتخاب دوستان خود دقت کنند و تنها با کسانی دوستی ورزند که ایمان و تقوا دارند، نه با دشمنان دین.