Σούρα Αλ-Χασρ — Στίχος 15

(Ω, Μουσουλμάνοι,) πράγματι, εσείς εμπνέετε μεγαλύτερο φόβο στα στήθη τους (των υποκριτών) απ’ ό,τι φόβο έχουν προς τον Αλλάχ. Αυτό γιατί είναι ένας λαός που δεν κατανοεί (τη Μεγαλειότητα και τη Δύναμη του Αλλάχ).

Δεν θα σας πολεμούν ούτε καν όλοι μαζί (ενωμένοι), εκτός σε οχυρωμένες κωμοπόλεις, ή πίσω από τείχη. Η εχθρότητα ανάμεσά τους είναι μεγάλη. Τους νομίζεις ενωμένους, αλλά (στ’ αλήθεια) οι καρδιές τους διαφέρουν μεταξύ τους. Αυτό γιατί είναι ένας λαός που δεν συλλογίζεται.

(Το παράδειγμα των υποκριτών που δελέασαν τους Εβραίους των Μπάνι Αν-Ναντίρ ώστε να πολεμήσουν τον Προφήτη, και τους υποσχέθηκαν να τους υποστηρίξουν, είναι) σαν το παράδειγμα του Σατανά, όταν είπε στον άνθρωπο (για να τον δελεάσει): «Αρνήσου την πίστη.» Μα όταν (ο άνθρωπος) αρνήθηκε την πίστη, τότε (ο Σατανάς) είπε: «Είμαι αθώος από τις πράξεις σου, στ’ αλήθεια, φοβάμαι τον Αλλάχ, τον Κύριο όλων των κόσμων (της ανθρωπότητας, των τζινν και όλων όσων υπάρχουν)!

Και έτσι, το τέλος και των δύο (του Σατανά και αυτού που τον υπάκουσε) είναι ότι θα βρεθούν στο Πυρ, όπου θα κατοικήσουν εκεί μέσα για πάντα. Και αυτή είναι η ποινή των άδικων.