سورت حشر — آیت 17

د مهمو کلمو معنا:

• عاقِبَة: پایله، انجام، وروستۍ سرنوشت.
• خالِدَيْن: تل پاتې کېدونکي، هغه څوک چې هیڅکله نه مري او نه وځي.

د آیت تفسیر:

د دې آیت مبارک مفهوم دا دی چې د شیطان او هغه انسان چې د شیطان خبره یې ومنله او په کفر او ظلم يې لاره تعقیب کړه، د دواړو وروستۍ پایله او انجام دا ده چې د قیامت په ورځ به دواړه په اور کې وي، په داسې حال کې چې په هغه کې به تل پاتې وي او هیڅکله به له هغه څخه نه وځي. دا جزا د هغو ظالمانو او سرغړونکو لپاره ده چې د الله تعالی له حدودو او حکمونو څخه تېری کوي او د خپل نفس پر ضد ظلم کوي. نو شیطان چې ګمراه کوونکی دی او انسان چې ګمراه کېدونکی دی، دواړه په دې عذاب کې شریک دي، ځکه چې شیطان په ګمراه کولو سره ظلم کړی او انسان په اطاعت کولو سره ظلم کړی دی.

د آیت څخه اخیستل شوي ګټې:

• دا آیت مونږ ته دا درس راکوي چې د شیطان پیروي کول د انسان د تباهۍ سبب ګرځي، او څوک چې د شیطان په لار روان شي، پایله یې دواړه (شیطان او پیروي کوونکی) په اور کې ګډ عذاب وي.
• په دې آیت کې د ظلم سخته مذمت شوې ده، او دا خبره روښانه شوې چې ظلم (که د الله پر حدودو وي او که پر خپل نفس) د تل پاتې عذاب سبب ګرځي.
• مونږ ته دا هم معلومه شوه چې د الله تعالی جزا عادلانه ده؛ ځکه چې هر څوک د خپل عمل په اندازه جزا یا سزا ترلاسه کوي، او هیڅوک پر بل باندې ظلم نه کوي.
• دا آیت د مسلمان لپاره یو ډېر لوی وېرونکی پیغام لري، چې باید له کفر، نفاق او د شیطان له لارې څخه ډډه وکړي، او تل د الله تعالی د رضا او اطاعت په لار روان وي، ترڅو د دې تل پاتې عذاب څخه وژغورل شي.