سوره حشر — آیه 17

معانی کلمات:

• عاقبت: پایان کار، سرانجام.
• خالدین: جاودانان، ماندگاران.
• جزاء: سزا و پاداش.
• ظالمین: ستمگران، کسانی که از حدود خدا تجاوز کنند.

تفسیر آیه:

سرانجام کار شیطان و آن انسانی که از او پیروی کرد و به وسوسههایش تن در داد، به کفر و طغیان کشیده شد، این شد که هر دو در آتش دوزخ جاودانه ماندگار خواهند بود و هرگز از آن بیرون نخواهند آمد. این عاقبت شوم، سزای کسانی است که با کفر و گناه، به خود ستم روا داشتند و از مرزهای الهی پا فراتر نهادند. آنان با انتخاب راه شیطان، نه تنها به دیگران ظلم کردند، بلکه در حقیقت به خویشتن خویش نیز ستم نمودند و خویش را در معرض عذاب ابدی قرار دادند. این آیه بیانگر آن است که پیروی از شیطان و گناه، پایانی جز حسرت و عذاب جاودان ندارد و هیچ راه گریزی از آن نیست.

فواید و پیامهای آیه:

• این آیه هشداری جدی به انسان است که عاقبت پیروی از وسوسههای شیطانی و گناه، چیزی جز دوزخ و عذاب جاودان نیست؛ پس باید در انتخاب مسیر زندگی نهایت دقت را به کار برد.
• عدالت الهی اقتضا میکند که هر کس به اندازه عمل خود پاداش یا کیفر ببیند؛ ظلم به خود و دیگران بیپاسخ نمیماند و خداوند ستمکاران را رها نمیکند.
• این آیه نشان میدهد که شیطان و پیروانش در سرنوشتی مشترک شریکاند؛ پس انسان نباید فریب دهد و وعدههای دروغین شیطان را باور کند که او را به نابودی میکشاند.
• ایمان و تقوا تنها راه نجات از این عاقبت شوم است؛ انسان با پیروی از فرمانهای الهی و دوری از گناه، میتواند از سرنوشت ظالمان رهایی یابد و به سعادت ابدی دست یابد.
• این آیه انگیزهای برای توبه و بازگشت به سوی خداوند است؛ چرا که تا زنده است، فرصت جبران دارد و میتواند از سرنوشت شوم ظالمان عبرت بگیرد و راه حق را پیش گیرد.