Sure Haşr — Ayet 17

Kelime Anlamları:

• Âkibetühümâ: İkisinin de sonu, akıbeti.
• Hâlidîn: Ebedî olarak kalacaklar, sonsuza dek kalıcılar.
• Zâlimîn: Zulmedenler, haddi aşanlar, Allah’ın sınırlarını çiğneyenler.

Tefsir:

Bu âyet, önceki âyetlerde anlatılan şeytan ile ona uyan insanın hazin sonunu haber vermektedir. Şeytan, insanı kandırıp küfre ve isyana sürükledikten sonra, kıyamet gününde o zavallı insana “Ben senden uzağım, ben Allah’tan korkarım” diyerek onu yapayalnız bırakacaktır. İşte o zaman her ikisinin de ortak sonu, cehennem ateşinde ebedî olarak kalmak olacaktır. Ne şeytanın vesvesesi ne de insanın ona olan itaati onları kurtarabilecektir. Bu, zalimlerin, yani Allah’ın koyduğu sınırları aşan, O’na ortak koşan ve kullukta haddi aşanların hak ettiği cezadır.

Burada dikkat çeken en önemli ders, şeytana uymanın sonunun hüsran olduğudur. Şeytan, insanı kandırarak onu dünyada geçici zevklere ve isyana sürükler; ancak ahirette ondan tamamen uzaklaşır ve onu yalnız başına cehenneme terk eder. Bu, akıllı bir insan için en büyük uyarıdır: Sakın şeytanın tuzağına düşme! Onun vaatleri aldatıcı, daveti ise helake götürendir.

Mümin kardeşim! Bu âyet bize, Allah’ın sınırlarına riayet etmenin ne kadar önemli olduğunu hatırlatmaktadır. Zulüm, yalnızca başkalarına kötülük etmek değildir; kişinin kendi nefsine zulmetmesi, Allah’ın emirlerini terk etmesi ve haramlara dalması da en büyük zulümdür. Rabbimiz bizlere merhamet edip doğru yolu gösterdi; artık düşen, kendi bile bile düşer. Öyleyse gelin, şeytanın vesveselerinden uzak duralım, Allah’ın kitabına ve Resulü’nün sünnetine sımsıkı sarılalım. Çünkü kurtuluş ancak O’na itaatte, azap ise O’na isyandadır. Allah hepimizi zalimlerden değil, âdil ve ihlaslı kullarından eylesin.