Surat Al-Hasyr — Ayat 17

1) Tegesing tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• عَاقِبَتَهُمَا (aaqibatahumaa): pungkasane utawa akibate wong loro (yaiku Syetan lan manungsa kang manut marang dheweke).
• خَالِدَيْنِ (khaalidiin): padha langgeng utawa tetep manggon ing kono saklawase, ora metu-metu.
• جَزَاءُ (jazaa'u): piwales utawa balesan.
• الظَّالِمِينَ (zhaalimiin): wong-wong kang nganiaya awake dhewe, yaiku wong-wong kang nglanggar wates-watese Allah.

2) Katrangan tafsir:

Ing ayat iki, Allah SWT nyritakake bab pungkasane lelakone Syetan lan manungsa kang manut marang Syetan. Syetan iku mau ngajak manungsa supaya kafir lan nglakoni dosa, banjur manungsa mau manut marang pangajake Syetan. Mula, akibate wong loro mau padha dilebokake ing neraka lan padha langgeng manggon ing kono saklawase, ora bakal metu saka neraka. Piwales kang kaya mangkono iku minangka balesan kanggo wong-wong kang nganiaya awake dhewe, yaiku wong-wong kang nglanggar wates-watese Allah lan nglakoni dosa.

Dadi, ayat iki nuduhake yen Syetan iku dadi pimpinan kanggo wong-wong kang kafir lan manut marang dheweke, lan loro-lorone padha oleh siksa kang langgeng ing neraka. Iki minangka piwales kang adil saka Allah marang wong-wong kang wis nganiaya awake dhewe kanthi nglanggar perintahe Allah.

3) Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki ngelingake marang kita supaya ora manut marang pangajake Syetan, amarga Syetan iku mungsuh kang nyata kanggo manungsa.
• Kita kudu ngerti yen saben tumindak ala iku ana piwalese, lan piwales kang paling abot yaiku dilebokake ing neraka lan langgeng ing kono.
• Ayat iki ngajak kita supaya tansah ngati-ati lan ora nglanggar wates-watese Allah, supaya kita ora kalebu wong-wong kang nganiaya awake dhewe.
• Kita kudu tansah ngupaya supaya bisa manut marang Allah lan Rasulullah, supaya kita bisa mlebu ing swarga lan langgeng ing kono.
• Ayat iki nuduhake yen Allah iku Maha Adil, saben tumindak ala mesthi ana piwalese, lan saben tumindak becik mesthi ana ganjarane.