Suurah Al-Hashr — Aayad 17

Macnada Erayada:

• عَاقِبَتَهُمَا: Cawaaqibta labada (Shaydaanka iyo Dadka uu ku khiyaaneeyay).
• خَالِدَيْنِ: Kuwa si joogta ah ku nagaanaya (aan dhimanayn, aan ka baxayn).

Tafsirka Aayadda:

Marka uu Shaydaanku ku guul darreysto inuu Dadka ku khiyaaneeyo oo uu ka yeelo mid ka gaaloobay Eebbe, wuxuu isaga iyo kan uu khiyaaneeyay ay noqonayaan kuwo isku aafo ku dhaca. Cawaaqibta labadooduba waxay noqonaysaa inay galaan Naarta, ayna ku waari dhexdeeda waligood, iyagoo aan ka baxayn. Nasiib darradaas waxay tahay abaalmarinta kuwa dulmiga iska geystay, kuwaas oo xadgudbay amarrada Eebbe oo ay ka gudbeen xuduuddiisa, iyagoo naftooda ku hoosinaya khasaaro weyn.

Faa'iidooyinka laga qaadan karo Aayadda:

1. Digtoonaanta khiyaanada Shaydaanka: Aayaddu waxay noo caddaynaysaa in khiyaanada Shaydaanku ayan wax faa'iido ah u keenayn, ee cawaaqibteedu tahay Naarta. Sidaa darteed waa in aan ka digtoonaanno wicitaankiisa oo aynu ku xiranno Eebbe.
2. Caddaaladda Ilaahay: Eebbe waa Caddaalad badane, mana dulmiyo cidna. Qof kasta oo dulmi ku sameeya naftiisa ama dadka kale, wuxuu heli doonaa abaalmarintiisa oo ku habboon ficilkiisa.
3. Muhiimadda Toobadda: Aayaddu waxay noo xusuusinaysaa in aynu degdegga ugu noqonno Eebbe, isla markaana aynu ka toobad keenno waxyaalaha naga dhigaya kuwa dulmi falaya, si aynu uga badbaadno cawaaqibta xun.
4. Ixtiraamka Xuduudda Eebbe: Waa in aynu ku soconnaa amarrada Eebbe oo aynu ka fogaanno waxa uu naga reebay, maxaa yeelay kuwa xadgudba ayaa ah kuwa dulmiga iska geysta, oo cawaaqibtoodu tahay Naarta.
5. Fahamka Macnaha Iimaanka: Iimaanku waa in uu noqdaa mid run ah oo ku dheehan ficil, oo aynu u hogaansamnaa Eebbe si dhab ah, si aynu uga mid noqonno kuwa badbaaday oo aan ku xisaabmin kuwa dulmiga falay.