Аль-Хашр сүресі — Аят 17

1. Сөздердің мағынасы:

• عَاقِبَتَهُمَا — екеуінің соңы, ақыры, соңғы нәтижесі.
• خَالِدَيْنِ — мәңгі қалатын, ешқашан шықпайтын.
• جَزَاءُ — жаза, қайтарым.
• الظَّالِمِينَ — залымдар, Аллаһтың шекарасынан шыққандар, өздеріне зұлымдық жасағандар.

1. Аяттың тәпсірі:

Бұл аят шайтан мен оған ерген адамның ақырғы нәтижесін баяндайды. Шайтан адамды адастыруға шақырды, ал адам оған құлақ асып, күпірлікке кетті. Сонда екеуінің де соңы — тозақ оты. Олар сол жерде мәңгі қалады, ешқашан одан шықпайды. Бұл — Аллаһтың шекарасынан шығып, өздеріне зұлымдық жасағандарға берілетін әділ жаза.

Яғни, шайтанның азғыруы мен адамның оған еруінің соңғы нәтижесі — екеуінің де тозақта мәңгі қалуы. Бұл жаза тек осы екеуіне ғана емес, жалпы Аллаһтың бұйрықтарын бұзып, тыйғандарынан өткен барлық залымдарға тән.

1. Аяттан алынатын пайдалар:

• Бұл аят бізге шайтанға ерудің қаншалықты қауіпті екенін ескертеді. Шайтанның соңы да, оған ергендердің соңы да — тозақ. Сондықтан әр адам шайтанның азғыруына қарсы тұрып, Аллаһтың жолында болуы керек.
• Аллаһтың әділдігі көрсетіледі: залымдар өз істерінің жазасын міндетті түрде алады. Бұл — әділеттілікке сенімді нығайтады.
• Аят адамды ойлануға шақырады: біз кімге еріп жүрміз? Соңымыз қайда барады? Бұл сұрақтар әр мұсылманның жүрегінде болуы тиіс.
• Ислам — адамды тозақтан құтқарып, жәннатқа бастайтын жол. Бұл аят арқылы біз Исламның адамды құтқаруға бағытталған ілім екенін түсінеміз. Аллаһқа бойсұнып, Оның шекарасынан шықпау — бақыттың кілті.
• Құран Кәрімнің әрбір аяты — адамзатқа берілген үлкен ескерту әрі нұсқаулық. Оны оқып, ойланып, өмірде ұстану — әр мұсылманның парызы.