سوره انعام — آیه 120

معانی کلمات:

• ظاهر الإثم: گناهانی که آشکارا انجام میشوند.
• باطنه: گناهانی که پنهانی و در خفا انجام میشوند.
• یکسبون: به دست میآورند و مرتکب میشوند.
• سیجزون: به زودی کیفر داده خواهند شد.
• یقترفون: کسب میکنند و انجام میدهند (ارتکاب گناه).

تفسیر آیه:

ای مردم! دست از هرگونه گناه بردارید، چه آن گناهانی که آشکارا انجام میدهید و چه آنهایی که پنهانی و در نهان مرتکب میشوید. هیچ گناهی را کوچک نشمارید، زیرا خداوند همه را میداند و هیچ چیزی از او پنهان نیست. کسانی که مرتکب گناه میشوند، چه در پنهان و چه در آشکار، به یقین در پیشگاه پروردگارشان کیفر خواهند شد و سزای اعمال بد خود را خواهند دید. این کیفر عادلانه است، چرا که آنان خود با اختیار خود راه گناه را برگزیدهاند و در دنیا مرتکب آن شدهاند. بنابراین، هیچکس نباید گمان کند که گناه پنهانی او از دید خدا پوشیده میماند یا بدون مجازات خواهد ماند.

فواید و پیامهای آیه:

• این آیه به ما میآموزد که تقوا و پرهیزگاری تنها به ظاهر و رفتار بیرونی محدود نمیشود، بلکه باید دل و درون خود را نیز از گناه پاک کنیم و در خلوت نیز از نافرمانی خدا بپرهیزیم.
• نشان میدهد که خداوند بر همه چیز آگاه است و حتی گناهانی که در پنهانی انجام میدهیم، ثبت و ضبط میشود؛ این باور، انسان را به مراقبت از خود و اصلاح درون دعوت میکند.
• عدالت الهی را یادآور میشود؛ هیچ گناهی بدون کیفر نمیماند و هیچ عمل نیکی نیز بدون پاداش نخواهد بود. این امید و بیم، انسان را به سوی زندگی پاکیزه و مسئولیتپذیر سوق میدهد.
• راه رستگاری را نشان میدهد: ترک گناه در همه حال، چه آشکار و چه پنهان، کلید آرامش روحی و سعادت اخروی است و انسان را از عذاب الهی نجات میدهد.