سورت انعام — آیت 129

د کلمو معناګانې:

• نُوَلِّي: موږ حاکم کوو، مسلط کوو.
• الظَّالِمِينَ: ظالمان، هغه کسان چې پر ځان او نورو ظلم کوي.
• يَكْسِبُونَ: هغه څه چې دوی يې ترلاسه کوي، یعنې ګناهونه او معاصي.

د آيت تفسير:

لکه څنګه چې موږ د پېريانو شیطانان د کافرانو پر سر مسلط کړي وو، چې دوی به يې ګمراه کول، هماغه شان موږ ظالمان له یو بل سره ملګري او مسلط کوو. یعنې یو ظالم به بل ظالم ته لار ښیي او هغه به د شر او بدۍ په لور هڅوي، او له نیکۍ او خیر به يې منع کوي. دا ټول د هغوی د کړنو او عملونو په سبب دی، ځکه چې دوی د کفر او ګناهونو له لارې د دې سزا مستحق شوي دي. دا د الله تعالی عادلانه جزا ده چې ظالمان یو پر بل مسلط کړي، تر څو یو بل ته ضرر ورسوي.

فايدې:

• دا آيت مونږ ته ښیي چې ظلم او بدي هیڅکله بې سزا نه پاتې کېږي؛ الله تعالی ظالمانو ته په داسې بڼه سزا ورکوي چې دوی یو پر بل مسلط کوي، نو ظالم به تل په ظالم باندي ځورېږي.
• مونږ باید له ظلم او ګناهونو څخه ځان وساتو، ځکه چې د ګناه پایله په دې نړۍ کې هم ښکاره کېږي، لکه د ظالمانو یو پر بل مسلط کېدل.
• دا آيت د عدل او انصاف اهمیت ښیي؛ که مونږ غواړو چې په ټولنه کې سوله او خیر وي، نو باید له ظلم او بدۍ لاس واخلو او د نیکۍ لار غوره کړو.
• مونږ ته دا هم معلومېږي چې الله تعالی پر خپلو بندګانو باندې ظلم نه کوي، بلکې هغه څه چې دوی يې کوي، هغه به يې نتیجه ترلاسه کوي؛ نو که څوک په بدۍ اخته وي، باید خپل ځان وګوري او توبه وباسي.