Suurah Al-An'aam — Aayad 129

Macnaha Erayada:

• نُوَلِّي: waxaan u dirraa, waxaan u madax ka dhignaa, ama waxaan u xukumaynaa.
• الظَّالِمِينَ: kuwa gafaya oo xadgudbaya, gaalada iyo mushrikiinta.

Tafsiirka Aayadda:

Sidaan u dirray shayaadiinta jinniga ah oo aan uga sarraysiinay gaalada insiga ah, oo ay iyagu ku tahriibin xumaanta oo ay ku qasbaan, sida oo kale waxaan u dirraa dadka garqabka ah (zalimiinta) qaarkood qaarka kale, waxaana ka sarraysiiyaa kuwa xumaanta ku baaqa oo ku kalifaya inay falaan. Waxaan uga dhignaa mid ku xoog roonaada, si uu uga fogaado wanaagga oo uu u jeedsado xumaanta. Arrintaasuna waa ciqaab iyo abaalmarin ka mid ah waxay kasbadeen oo ah gaalnimo iyo dambiil, sidaas darteed waxaan ku abaalmarinaynaa qof kasta wax uu kasbaday. Marka dadku xumaanta falaan oo ay iska indhatiraan xaqa, Ilaahay wuxuu uga sarraysiiyaa kuwa xumaanta badan kuwa kale, si ay isu ciqaabaan adduunka iyo aakhiroba.

Faa'iidooyinka laga qaadan karo Aayadda:

1. Digtoonaan ka dheh xumaanta: Aayaddu waxay noo caddaynaysaa in xumaantu ay keento in Ilaahay uu dadka garqabka ah qaarkood qaarka kale uga sarraysiiyo, taasoo keenta cadaab iyo dhibaato. Sidaas darteed waa inaan ka fogaannaa dambiyada oo aan u toosannaa waddada toosan.
2. Caddaaladda Ilaahay: Waxay noo muujinaysaa in Ilaahay yahay Caddaaladda ku xukuma, isagoo ciqaabaya dadka garqabka ah iyagoo isku ciqaabaya adduunka, taasoo muujinaysa in caddaaladda Ilaahay ay ku dhacdo si qumman.
3. Tarbiyada Nafsiga: Aayaddu waxay noo tusinaysaa in qofku uu yahay mas'uul ka mid ah camalkiisa, oo aan loo caddaalad daro gelin, laakiin waa abaalmarin ku habboon waxa uu kasbaday. Tani waxay ku boorrinaysaa qofka inuu fiiriyo camalkiisa oo uu u hagaajiyo.
4. Isku xirnaanta dadka: Waxay noo muujinaysaa in dadka xumaanta falaa ay isu ciqaabaan, sidaas darteed waa inaan u dadaalnay inaan nahay kuwa wanaagga ku baaqa oo ka fogeeya xumaanta, si aan uga mid noqonno kuwa Ilaahay uu uga sarraysiiyay kuwa wanaagsan, ee aan ahayn kuwa xumaanta ku baaqa.