انعام سۈرىسى — ئايەت 129

1) لۇغەت ئىزاھاتى:

• نُوَلِّي: بىر-بىرىگە ئىگە قىلىمىز، بىر-بىرىگە ھۆكۈمران قىلىمىز، يېقىن دوست قىلىمىز.
• الظَّالِمِينَ: زالىملار، يەنى كۇفرى ۋە گۇناھ-مەئسىيەت بىلەن ئۆزىگە زۇلۇم قىلغۇچىلار.
• يَكْسِبُونَ: قازىنىدىغان، قىلغان ئەمەللىرى.

2) ئايەتنىڭ تەپسىرى:

ئاللاھ تائالا بۇ ئايەتتە مۇنداق خەۋەر بېرىدۇ: بىز جىنلاردىن بولغان شەيتانلارنى كاپىر ئىنسانلارغا ھۆكۈمران قىلغىنىمىزغا ئوخشاش، زالىملارنىڭ بەزىسىنى بەزىسىگە ھۆكۈمران قىلىمىز، ئۇلارنى بىر-بىرىگە ياردەمچى ۋە مەدەتكار قىلىمىز. بۇ ئۇلارنىڭ قىلغان گۇناھ-مەئسىيەتلىرى ۋە كۇفرىلىرى تۈپەيلىدىن بولىدۇ. يەنى بىر زالىم يەنە بىر زالىمنى يامانلىققا ئۈندەيدۇ، ياخشىلىقتىن يىراقلاشتۇرىدۇ، ئۇنىڭغا شەر ۋە بۇزغۇنچىلىقنى چىرايلىق كۆرسىتىدۇ. بۇ ئۇلارنىڭ قىلمىشلىرىغا مۇناسىپ جازا بولۇپ، ئۇلار ئۆزلىرى قىلغان ئەمەللىرىنىڭ جازاسىنى تارتىدۇ.

بۇ ئايەتتىن شۇنى چۈشىنىمىزكى، ئاللاھ تائالا ئادالەتلىك ۋە ھېكمەتلىك زاتتۇر. كىمكى زۇلۇم ۋە گۇناھقا چۆمۈلسە، ئاللاھ ئۇنىڭغا ئۆزىگە ئوخشاش زالىملارنى ھۆكۈمران قىلىپ، ئۇلارنىڭ ئارىسىدا يامانلىق تارقىلىدۇ. بۇ ئاللاھنىڭ ئادالەتلىك جازاسىدۇر. شۇڭا مۇئمىن كىشى ھەر ۋاقىت ئاللاھقا تەۋبە قىلىپ، ياخشى ئەمەللەرنى قىلىشقا تىرىشىشى كېرەك. ئاللاھ تائالا بىزنى زالىملارغا ئەگەشمەكتىن ۋە ئۇلار بىلەن بىرگە بولۇشتىن ساقلىسۇن، ھەمدە بىزنى ھىدايەت يولىدا مۇستەھكەم قىلسۇن. ئامىن.