سورت انعام — آیت 131

د معاني کلماتو بیان:

• ذَٰلِكَ: دا چې یاد شوي کارونه (د رسولانو لېږل او عذاب) د دې لپاره دي.
• لَمْ يَكُن: نه و.
• مُهْلِكَ: هلاکوونکی.
• بِظُلْمٍ: په ظلم سره.
• غَافِلُونَ: بېخبره، هغه کسان چې ورته دعوت نه و رسېدلی.

د آیت تفسیر:

دا چې الله تعالی د جن او انسانانو په لور رسولان ولېږل او کتابونه یې نازل کړل، دا د دې لپاره و چې د الله تعالی د عدل او انصاف تقاضا دا ده چې هېڅ کلي یا ښار به د ظلم (شرک) له امله هلاک نه کړي، په داسې حال کې چې اوسېدونکي یې بېخبره وي او ورته د رسولانو په واسطه دعوت نه وي رسېدلی. یعنې الله تعالی هېڅ قوم ته عذاب نه دی نازل کړی، مګر دا چې مخکې یې ورته خپل رسولان لېږلي وي، چې دوی ته د حق پیغام ورسوي او د عذاب څخه یې ووېروي. نو که چېرې یو قوم له دې خبرتیا وروسته هم په کفر او ظلم ولاړ پاتې شي، نو بیا د الله تعالی عذاب پرې راغی، ځکه چې دوی ته حجت بشپړ شوی و. خو که چېرې یو قوم ته دعوت نه وي رسېدلی، نو الله تعالی به یې په ظلم سره هلاک نه کړي، تر هغه چې ورته رسول راشي او دوی ته د حق لار وښيي.

د آیت څخه ترلاسه شوې فايدې:

1. د الله تعالی عدل او رحمت ډېر لوی دی، چې هېڅوک پرته له حجت څخه نه عذابوي.
2. د رسولانو لېږل د الله تعالی لوی نعمت دی، ځکه چې د خلکو د نجات لپاره یې لارښوونې راوړې دي.
3. دا چې الله تعالی د خپلو بندګانو سره د رحمت او مهربانۍ چلند کوي، نو موږ هم باید له خلکو سره په معامله کې عدل او انصاف وکړو.
4. د دې آیت څخه دا هم معلومېږي چې علم او خبرتیا د عذاب څخه د خلاصون سبب کېږي، نو هر څوک چې د حق پیغام واوري، باید پرې عمل وکړي.