Surja El-En'am — Ajet 131

Kuptimet e fjalëve:

• “bi dhulm” – për shkak të padrejtësisë dhe mëkatit të tyre.
• “ghafilûn” – të painteresuar, që nuk u ka arritur thirrja e pejgamberëve dhe nuk janë paralajmëruar.

Tefsiri i ajetit:

Ky ajet fisnik tregon se dërgimi i pejgamberëve dhe shpallja e librave është argument i plotë nga Zoti ndaj njerëzve dhe xhinëve. Zoti i Lartësuar nuk e shkatërron asnjë vendbanim për shkak të padrejtësisë dhe mëkatit të banorëve të tij, pa u dërguar më parë atyre të dërguar që t’i paralajmërojnë dhe t’u sqarojnë rrugën e drejtë. Pra, Zoti nuk i dënon njerëzit për shkak të mëkateve të tyre, ndërsa ata janë të painteresuar dhe nuk u ka arritur asnjë thirrje. Përkundrazi, Ai fillimisht ua dërgon pejgamberët, që t’i nxjerrin nga injoranca dhe t’i paralajmërojnë për pasojat e mosbindjes. Dënimi vjen vetëm pasi të jetë vendosur argumenti dhe të jetë dhënë paralajmërimi i qartë. Ky është drejtësi e përsosur nga Zoti, sepse Ai nuk e dënon asnjë popull pa u dërguar më parë atyre të dërguar.

Përfitimet nga ajeti:

1. Mëshira e Zotit ndaj robërve të Tij është e madhe, sepse Ai nuk i dënon ata pa u dërguar më parë pejgamberët dhe pa u vendosur argumenti.
2. Drejtësia e Zotit është e përsosur – Ai nuk e dënon askënd për diçka që nuk ia ka sqaruar më parë.
3. Dërgimi i pejgamberëve është mirësi e madhe nga Zoti ndaj njerëzimit, sepse përmes tyre njerëzit njoftohen me të vërtetën dhe kanë mundësi të zgjedhin rrugën e drejtë.
4. Ky ajet na mëson se përgjegjësia para Zotit vjen vetëm pasi të na ketë arritur mesazhi – prandaj duhet ta falënderojmë Zotin që na ka dërguar të dërguarin e Tij, Muhamedin ﷺ, dhe na ka dhënë mundësinë ta njohim Islamin.
5. Na nxit të përhapim thirrjen islame dhe t’ua përcjellim njerëzve mesazhin e Zotit, në mënyrë që argumenti të vendoset ndaj të gjithëve.