انعام سۈرىسى — ئايەت 131

1. ئايەتتىكى ئاچقۇچلۇق سۆزلەرنىڭ مەنىسى:

• «ذَٰلِكَ»: بۇ، يەنى مەزكۇر ئىش — پەيغەمبەرلەرنى ئەۋەتىش ۋە ئازابلاش مەسىلىسى.
• «مُهْلِكَ»: ھالاك قىلغۇچى، يوقىتىپ تاشلىغۇچى.
• «الْقُرَىٰ»: شەھەرلەر، يۇرتلار، ئاۋام.
• «بِظُلْمٍ»: زۇلۇم بىلەن، يەنى ئۇلارنىڭ كۇفرى ۋە گۇناھى سەۋەبىدىن.
• «غَافِلُونَ»: غەپلەتتە قالغانلار، بىخەۋەرلەر، يەنى ئاگاھلاندۇرۇلمىغانلار.

1. ئايەتنىڭ تەپسىرى:

بۇ ئايەت ئاللاھ تەئالانىڭ ئادالەت ۋە ھېكمىتىنى بايان قىلىدۇ. ئاللاھ تەئالا ھېچقانداق شەھەر-يۇرتنى ئۇلارنىڭ كۇفرى ۋە زۇلۇمى سەۋەبىدىن ئازابلاشتىن بۇرۇن، ئۇلارغا پەيغەمبەر ئەۋەتىپ ئاگاھلاندۇرمىغان بولسا، ھالاك قىلمايدۇ. يەنى ئاللاھ تەئالا ئىنسان ۋە جىنلارغا پەيغەمبەرلەرنى ئەۋەتىپ، كىتابلارنى نازىل قىلىپ، ئۇلارنى ھەقىقەتكە چاقىردى. بۇ ئاللاھنىڭ ئۇلارغا بەرگەن ئەڭ چوڭ مەرھەمىتى ۋە ئادالىتىدۇر. شۇڭا ھېچكىم پەيغەمبەر كەلمىگەن ھالدا ئۆز قىلمىشى ئۈچۈن جازالانمايدۇ. ئاللاھ تەئالا ھەر بىر ئۈممەتنى پەيغەمبەر ئەۋەتكەندىن كېيىنلا ئازابلىغان. بۇ ئايەت بىزگە شۇنى ئۆگىتىدۇكى، ئاللاھ تەئالا ھەر قانداق ئىشتا ئادالەتلىك ۋە رەھىمدىلدۇر. ئۇ زۇلۇم قىلغۇچى ئەمەس، بەلكى ئىنسانلارغا ھەقىقەتنى بىلدۈرۈش ئۈچۈن پەيغەمبەرلەرنى ئەۋەتكەن. بىز بۇ ئايەتتىن ئاللاھنىڭ ئادالىتىنى ۋە مەرھەمىتىنى كۆرۈپ، ئۇنىڭغا شۈكرى قىلىشىمىز، پەيغەمبەرلەرنىڭ دەۋىتىگە ئەمەل قىلىشىمىز كېرەك. ئاللاھ تەئالا بىزنى ھىدايەت قىلغان ۋە پەيغەمبەرلەر ئارقىلىق ھەقىقەتنى بىلدۈرگەن. بىز ئۇنىڭ بۇ نېمىتىگە شۈكرى قىلىپ، ئىسلام دىنىغا مەھكەم ئېسىلىشىمىز ۋە ئۇنىڭ يولىدا مۇستەھكەم تۇرۇشىمىز كېرەك.