Surat Al-An'am — Ayat 133

1) Tegesing tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• الْغَنِيُّ : Kang Maha Sugih, ora butuh marang sakabehing titah.
• ذُو الرَّحْمَةِ : Kang nduweni welas asih, maha kawelasan.
• يُذْهِبْكُمْ : Nyirnakake sira kabeh, nyirnakake awakmu.
• يَسْتَخْلِفْ : Ngadekake pengganti, nggawe titah anyar kang nggenteni.
• ذُرِّيَّةِ : Turun, anak putu, keturunan.
• أَنشَأَكُم : Nitahake sira, nganggo sira.

2) Katrangan tafsir ayat:

Pangeranmu, dhuh Muhammad, iku Maha Sugih, ora mbutuhake marang sembahyang lan pangabektine para kawulane. Senajan manungsa padha ora manut utawa kafir, iku ora bisa gawe cilaka marang Panjenengane. Nanging senajan Maha Sugih, Panjenengane uga nduweni welas asih kang gedhe marang para kawulane.

Yen Panjenengane kepengin, bisa banget nyirnakake sira kabeh kanthi siksa saka ngarsane, banjur Panjenengane nitahake wong liya kang nggenteni panggonanmu, yaiku wong-wong kang manut lan ngabekti marang Panjenengane. Kaya dene Panjenengane wis nitahake sira saka turune wong-wong kang wis kepungkur sadurunge sira. Iki minangka pepeling lan ancaman tumrap wong-wong kafir Mekah supaya padha ngati-ati.

3) Piwulang lan paedah kang bisa dijupuk:

• Gusti Allah iku Maha Sugih, ora butuh marang pangabektine manungsa. Dadi manungsa iku sing sejatine butuh marang Panjenengane, dudu Panjenengane sing butuh marang manungsa.
• Senajan Gusti Allah Maha Sugih lan ora butuh, nanging Panjenengane tetep Maha Welas Asih marang para kawulane. Iki nuduhake yen Gusti Allah iku ora mung kuwasa, nanging uga kebak katresnan lan kawelasan.
• Ayat iki ngelingake yen urip ing donya iki mung sementara. Yen Gusti Allah kepengin, bisa langsung ngganti manungsa karo titah liya kang luwih manut.
• Saben uwong kudu ngerti yen dheweke iku mung titah kang ora duwe daya apa-apa tanpa pitulungane Gusti Allah. Mula aja padha sombong lan aja padha nglawan dhawuhe.
• Gusti Allah iku adil lan wicaksana. Yen Panjenengane nyirnakake sawijining umat, mesthi ana gantine kang luwih apik lan luwih manut marang Panjenengane.
• Ayat iki ngajak manungsa supaya padha ngrumangsani lan padha ngabekti marang Gusti Allah, amarga mung Panjenengane kang pantes disembah lan dipasrahake sakabehing urip.
• Kanthi mangerteni sipate Gusti Allah kang Maha Sugih lan Maha Welas Asih, manungsa dadi tambah tresna lan wedi marang Panjenengane, sarta tambah semangat anggone nindakake kabecikan lan ngedohi piala.