Surat Al-An'am — Ayat 41

1) Tegese tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• بَلْ (bal): malah, nanging sejatine.
• إِيَّاهُ (iyyāhu): mung Panjenengane, yaiku Allah.
• تَدْعُونَ (tad'ūna): padha nyuwun, padha njaluk pitulungan.
• فَيَكْشِفُ (fa yaksyifu): banjur ngilangake, nyingkirake.
• مَا تَدْعُونَ إِلَيْهِ (mā tad'ūna ilaihi): apa kang padha koksuwun supaya diilangake, yaiku bilai lan kasusahan.
• إِنْ شَاءَ (in syā'a): yen Panjenengane kersa.
• وَتَنسَوْنَ (wa tansawna): lan padha nglalekake, padha ninggalake.
• مَا تُشْرِكُونَ (mā tusyrikūn): apa kang padha koksekutokake marang Allah, yaiku brahala lan sesembahan liyane.

2) Tegese ayat iki:

Ing ayat iki Allah SWT nerangake kahanan sejatine wong-wong kafir nalika padha ngadhepi kasusahan gedhe lan bilai kang abot. Sanajan ing wektu tentrem lan kepenak padha nyembah brahala lan sesembahan liyane, nanging nalika kasusahan teka, atine banjur bali marang Allah. Ing wektu iku, ora ana liya kang padha disuwuni kajaba mung Allah Piwalese. Mula Allah ngandika: "Malah mung Panjenengane (Allah) kang padha koksuwun pitulungan." Dheweke banjur nyuwun marang Allah supaya ngilangake bilai kang lagi dialami. Allah banjur ngilangake kasusahan mau yen Panjenengane kersa, amarga mung Allah kang kuwasa nindakake samubarang. Ing wektu kang kaya mangkono, wong-wong mau banjur nglalekake brahala lan sesembahan kang biyasane padha disembah. Padha ninggalake kabeh mau amarga ngerti yen brahala-brahala iku ora bisa menehi manfaat lan ora bisa nuwuhake cilaka. Dadi, mung Allah kang sejati dadi pangayoman lan papan nyuwun pitulungan.

3) Piwulang lan faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki mulangake yen saben manungsa, senajan kafir, nalika ngadhepi kasusahan gedhe, atine mesthi bali marang Allah. Iki nuduhake yen ana fitrah (kahanan asli) ing njero ati manungsa kang ngakoni anane Allah Kang Maha Kuwasa.
• Awakdewe dielingake supaya aja mung ngelingi Allah nalika susah wae, nanging uga kudu tansah eling lan nyembah marang Allah ing saben kahanan, kepenak utawa susah.
• Brahala, sesembahan, lan samubarang kang disekutokake marang Allah iku ora bisa menehi pitulungan sethithik wae. Mula ora pantes yen awake dhewe nyuwun marang saliyane Allah.
• Allah iku Maha Welas lan Maha Kuwasa. Panjenengane bisa ngilangake kasusahan lan bilai yen kersa. Mula awake dhewe kudu tansah nyuwun lan pasrah marang Allah.
• Ayat iki uga nuduhake yen wong-wong kafir ing akhirat ora bakal diilangake siksane, amarga dheweke wis nyekutokake Allah. Iki dadi pepeling supaya awake dhewe aja nganti tumindak syirik.
• Kanthi mangerteni ayat iki, awake dhewe dadi luwih tresna marang Islam lan Al-Qur'an, amarga Al-Qur'an iku pituduh kang cetha lan bener, kang nuntun manungsa marang dalan kang lurus lan menehi katentreman sejati.