Surah Al-An'am — Talata 41

Mga Kahulugan ng mga Salita:

• تَدْعُونَ – tumatawag kayo o nananalangin.
• فَيَكْشِفُ – Kaya't Kanyang inaalis o pinapawi.
• مَا تَدْعُونَ إِلَيْهِ – ang kapinsalaan o pagsubok na hinihiling ninyong alisin.
• تَنسَوْنَ – nakakalimutan ninyo o iniiwan.
• مَا تُشْرِكُونَ – ang mga diyus-diyosan na inyong itinatambal sa Allah.

Interpretasyon ng Talata:

Sa oras ng matinding kagipitan at pagsubok, kayo (na mga tagapagtambal) ay hindi tumatawag sa inyong mga diyus-diyosan, kundi sa Allah lamang – ang inyong Panginoon na lumikha sa inyo. Sa Kanya kayo nananalangin at humihingi ng tulong, at Siya lamang ang may kapangyarihang mag-alis ng inyong mga dinaranas na sakit at paghihirap, ayon sa Kanyang kagustuhan at karunungan. Sa sandaling iyon, nakakalimutan ninyo ang inyong mga imahen at mga diyus-diyosan na inyong sinasamba, sapagkat alam ninyo sa inyong mga puso na sila ay walang magagawa – hindi sila makapagbibigay ng pakinabang o makapipigil ng kapinsalaan. Ngunit kung hindi kayo dinadalaw ng kapahamakan, kayo ay bumabalik sa inyong pagsamba sa mga diyus-diyosan. Sa Araw ng Paghuhukom, hindi sasagutin ng Allah ang inyong panalangin, sapagkat ang pagtatambal ay isang malaking kasalanan na hindi Niya pinatatawad.

Mga Aral na Mapupulot:

1. Ang likas na hilig ng tao sa oras ng kagipitan ay ang bumaling sa nag-iisang Diyos, kahit pa siya ay nakakalimot sa Kanya sa panahon ng kaginhawahan – ito ay patunay na ang puso ng tao ay likas na kumikilala sa Allah.
2. Ipinapakita nito ang dakilang kapangyarihan ng Allah – Siya lamang ang nakapag-aalis ng kapinsalaan at nagbibigay ng kaginhawahan, kaya nararapat na sa Kanya lamang tayo manalangin at sumamba sa lahat ng pagkakataon, hindi lamang sa oras ng pagsubok.
3. Ang pagtatambal ng mga diyus-diyosan sa pagsamba sa Allah ay walang saysay, sapagkat sa oras ng tunay na pangangailangan, ang tao ay napipilitang iwanan ang mga ito – kaya nararapat na italaga natin ang ating pagsamba sa Allah lamang, sa tagumpay man o sa pagsubok.