සූරා අල්-අන්ආම් — ආයාත් 41

වදන්හි අර්ථ:

• بَلْ – එසේ නොව, ඇත්ත වශයෙන්ම
• إِيَّاهُ تَدْعُونَ – ඔබ ඔහුවම අයැදින්නෙහුය
• فَيَكْشِفُ – එවිට ඔහු ඉවත් කරන්නේය
• مَا تَدْعُونَ إِلَيْهِ – ඔබ ඉවත් කරන ලෙස ඉල්ලන දුක්ගැහැටය
• إِن شَاءَ – ඔහු අභිමත කළහොත්
• وَتَنسَوْنَ – තවද ඔබ අමතක කරන්නෙහුය
• مَا تُشْرِكُونَ – ඔබ (අල්ලාහ්ට) ආදේශ කරන දෑ

අර්ථ විවරණය:

විපත්ති සහ දුක්ගැහැටවලට මුහුණ දෙන විට, ඔවුන් තම ප්‍රතිමා සහ දෙවිවරුන් අමතක කර, එකම අල්ලාහ් වෙතටම හැරෙන බව මෙම ආයාවෙන් පැහැදිලි කෙරේ. ඔවුන් අනෙක් අවස්ථාවලදී බොහෝ දේවල් ආදේශ කළද, සැබෑ අවශ්‍යතාවක් හෝ විපතක් පැමිණි විට, ඔවුන්ගේ ස්වභාවික හැඟීම ඔවුන්ව අල්ලාහ් වෙතටම ගෙන යයි. ඔවුන් ඔහුගෙන්ම උපකාර ඉල්ලා, ඔහුගෙන්ම දුක්ගැහැට ඉවත් කරන ලෙස ඉල්ලා සිටිති. ඔහු අභිමත කළහොත් එම විපත ඉවත් කරයි. එම අවස්ථාවේදී ඔවුන් තමන් ආදේශ කළ දේවල් සම්පූර්ණයෙන්ම අමතක කර දමති. මන්ද, ඔවුන් හොඳින් දනිති — එම ප්‍රතිමාවලට කිසිදු හානියක් හෝ ප්‍රයෝජනයක් කිරීමේ හැකියාවක් නොමැති බව. එබැවින් මෙය ඔවුන්ගේ හදවත් තුළ ඇති ස්වභාවික ඒකදේවවාදය පිළිබඳ සාක්ෂියකි. නමුත් අවාසනාවකට මෙන්, විපත පහව ගිය පසු ඔවුන් නැවත ආදේශ කිරීමට පෙළඹේ. අල්ලාහ් අභිමත කළහොත් පමණක් විපත් ඉවත් කරන බවද, ඔහුගේ අභිමතයෙන් තොරව කිසිවක් සිදු නොවන බවද මෙහිදී අවධාරණය කෙරේ. අනාගතයේදී, ප්‍රතික්ෂේප කරන්නන්ට අල්ලාහ් ඔවුන්ගෙන් දඬුවම ඉවත් නොකරන බවද මෙයින් ගම්‍ය වේ.

උගත හැකි පාඩම්:

• මිනිසාගේ ස්වභාවික ස්වභාවය ඒකදේවවාදයයි. විපත්තිවලදී ඔහු ස්වයංක්‍රීයවම අල්ලාහ් වෙතට හැරේ. එබැවින් ආදේශ කිරීම මිනිස් ස්වභාවයට පටහැනි ක්‍රියාවකි.
• සියලු කටයුතු අල්ලාහ්ගේ අභිමතය මත පවතී. ඔහු අභිමත කළහොත් මිස කිසිදු හානියක් ඉවත් කිරීමට හෝ ප්‍රයෝජනයක් ලබා දීමට කිසිවෙකුට නොහැක.
• විපත්තිවලදී අල්ලාහ් හැර අන් කිසිවෙකුගෙන් උපකාර ඉල්ලීම නිෂ්ඵලය. මන්ද, ඔවුන් තමන්ගේම ආදේශ කළ දේවල් පවා එවැනි අවස්ථාවලදී අමතක කර දමති.
• අල්ලාහ් තම ගැතියන්ට සමීපය. ඔවුන් ඔහුට කන්නලව් කරන විට ඔහු ප්‍රතිචාර දක්වයි. එබැවින් ඔහු වෙතටම හැරීම සැබෑ සාර්ථකත්වයේ මාර්ගයයි.
• විපත්ති යනු මිනිසා අල්ලාහ් වෙතට හරවන පාඩම්වලට සමානය. එබැවින් විපත්තිවලදී අල්ලාහ් වෙතට සමීප වීම ඥානවන්ත ක්‍රියාවකි.