சூரா அல்-அன்ஆம் — வசனம் 77

சொற்பொருள்:

• بَازِغًا: உதயமாகும் நிலையில், மேலெழுந்து தோன்றும் நிலையில்.
• أَفَلَ: மறைந்தது, அஸ்தமித்தது.
• لَئِن لَّمْ يَهْدِنِي: எனக்கு நேர்வழி காட்டாவிட்டால்.
• الضَّالِّينَ: வழிதவறியவர்கள், நேர்வழியிலிருந்து விலகியவர்கள்.

விளக்கம்:

இப்ராஹீம் (அலை) அவர்கள் தம் சமூகத்தினரிடம் வாதிடும் முறையில், அவர்களுடைய வழிபாட்டுத் திறனைக் கண்டிக்கும் விதமாக, நிலவு உதயமாவதைக் கண்டபோது "இதுவா என் இறைவன்?" என்று கேட்டார்கள். இது அவர்களுடைய உண்மையான நம்பிக்கை அல்ல; மாறாக, தம் சமூகத்தினர் வழிபடும் பொருட்கள் அனைத்தும் அழிந்துபோகக்கூடியவை, மாறக்கூடியவை என்பதை அவர்களுக்கு உணர்த்தும் ஒரு கல்வியியல் உத்தியாகும். நிலவு மறைந்தபோது, "என் இறைவன் எனக்கு நேர்வழி காட்டாவிட்டால், நானும் வழிதவறியவர்களில் ஒருவனாகிவிடுவேன்" என்று கூறினார்கள். இதன் மூலம், உண்மையான இறைவன் மாற்றத்திற்கு உட்படாதவன், அழிவில்லாதவன், என்றென்றும் நிலைத்திருப்பவன் என்பதை நிலவு மறைவின் மூலம் நிரூபித்துக் காட்டினார்கள். நிலவு உதயமாகி மறைவதால் அது வழிபடத் தகுதியுடையதல்ல என்பதையும், அதை வழிபடுவது வழிகேடு என்பதையும் அவர்களுக்கு உணர்த்தினார்கள்.

பயன்கள்:

1. இறைவனைத் தேடும் அறிவார்ந்த முறை இதுவே: படைப்புகளை அவதானித்து, அவற்றின் குறைபாடுகளைக் கண்டறிந்து, குறைபாடற்ற படைப்பாளனை நோக்கி செல்லுதல்.
2. வழிபாட்டிற்குரியவன் மாற்றத்திற்கு உட்படாதவனாகவும், அழிவில்லாதவனாகவும், நிலையானவனாகவும் இருக்க வேண்டும்.
3. மனிதன் எப்போதும் இறைவனின் அருளையும் நேர்வழியையும் வேண்டியிருக்க வேண்டும்; தன்னுடைய அறிவும் ஆற்றலும் போதும் என்று எண்ணக்கூடாது.
4. சமுதாயத்தில் தவறான நம்பிக்கைகளைக் களைவதற்கு ஞானமான முறையில் வாதிடுவது அவசியம்; இப்ராஹீம் (அலை) அவர்களின் உத்தி இதற்கு சிறந்த எடுத்துக்காட்டு.
5. இறைவனின் நேர்வழி இல்லாமல் மனிதன் வழிதவறிவிடுகிறான்; எனவே ஒவ்வொரு முஸ்லிமும் இறைவனிடம் நேர்வழியைத் தேட வேண்டும்.