Surah Al-An'am — Aya 77

Ma'anar Kalmomin:

• "Bazighan": yana nufin wata ya fito a farkon fitowarsa.
• "Afala": yana nufin ya ɓace ko ya fāɗi (ya faɗi a sararin sama).

Tafsirin Ayar:

A cikin wannan ayar, Allah yana ba mu labarin Annabi Ibrahim (A.S.) lokacin da yake neman sanin Ubangijinsa ta hanyar tunani da kallo a cikin halittun sama. Da ya ga wata yana fitowa a fili, ya ce wa mutanensa (a matsayin hujja da nuna musu ɓarnar bautar waɗannan halittu): "Wannan ne Ubangijina?" – amma ba haka yake nufi da gaske ba, sai dai yana son ya musanta su da hujja. Sa'an nan da wata ya faɗi ya ɓace, ya ce: "Idan Ubangijina bai shiryar da ni ba, da na kasance daga cikin mutanen da suka ɓace." Wannan yana nuna cewa Ibrahim (A.S.) ya san cewa waɗannan halittu (rana, wata, taurari) ba su cancanci bauta ba, domin suna canzawa suna fāɗuwa, kuma ba su da iko a kan kansu. Shi kuwa Allah Madaukakin Sarki ba ya canzawa kuma ba ya fāɗuwa. Ibrahim ya nuna cewa shiryuwa da tawfiq duk daga Allah ne kawai, kuma ba shi da wani abin dogaro sai da Allah.

Fa'idodin da ake samu daga ayar:

1. Nuna cewa bauta ba ta dace ba face ga Allah Shi Kaɗai, wanda ba ya canzawa kuma ba ya mutuwa.
2. Ilimi da tunani mai zurfi na iya kai mutum ga sanin Allah, kamar yadda Ibrahim yayi amfani da tunaninsa don gano gaskiya.
3. Nuna tawali’u da buƙatar mutum ga Allah, domin shiryuwa ba ta samuwa sai da yardar Allah.
4. Ƙarfafa imani da cewa duk wanda ya dogara ga Allah kuma ya nemi shiryuwa, Allah ba zai bar shi ba ya ɓace.
5. Wa'azi ga al'umma cewa kada su yi koyi da al'adun gargajiya ba tare da tunani ba, amma su nemi gaskiya da hankali da sha'awa.