Sura Al-An'am — Werset 79

Znaczenie słów:

• "Wajjahtu wajhiya" – zwróciłem moje oblicze, czyli skierowałem całą moją wolę, uczucia i oddanie wyłącznie ku jednemu celowi.
• "Fatara" – stworzył z niczego, wymyślił i ustanowił na wzór, którego nikt wcześniej nie dał.
• "Hanifan" – skłaniający się ku prawdzie, oddalony od wszelkich fałszywych wierzeń, czysty w monoteizmie.

Tłumaczenie i wyjaśnienie:

Te słowa wypowiada prorok Ibrahim (Abraham) – niech pokój będzie z nim – jako swoje wyznanie wiary i deklarację całkowitego poddania się Bogu. Mówi on: „Zaprawdę, zwróciłem moje oblicze ku Temu, który stworzył niebiosa i ziemię z niczego, będąc hanifem – czyli człowiekiem skłaniającym się ku prawdzie i odrzucającym wszelkie fałszywe bóstwa. I nie jestem spośród bałwochwalców."

Ibrahim – niech pokój będzie z nim – wypowiada te słowa w kontekście swojej dyskusji z ludem, który oddawał cześć gwiazdom, księżycowi i słońcu. On, obserwując te ciała niebieskie, zauważył, że one wschodzą i zachodzą, zmieniają się i znikają – a zatem nie mogą być bogami, ponieważ prawdziwy Bóg jest wieczny i niezmienny. W tym momencie Ibrahim ogłasza swoje całkowite oddanie się Stwórcy niebios i ziemi, który stworzył wszystko z niczego i który nie ma żadnego partnera ani równego sobie.

Słowo „hanif" oznacza osobę, która odrzuca wszelkie formy bałwochwalstwa i kieruje się wyłącznie ku czystemu monoteizmowi – wierze w Jedynego Boga. Ibrahim podkreśla tutaj, że jego droga jest drogą całkowitego poddania się Bogu, z dala od jakiegokolwiek wielobóstwa.

Korzyści i nauki płynące z tego wersetu:

1. Czysty monoteizm jest fundamentem wiary – ten werset uczy nas, że prawdziwa wiara polega na skierowaniu całego naszego oddania wyłącznie ku Bogu, Stwórcy wszystkiego, i odrzuceniu wszelkich form bałwochwalstwa – zarówno jawnych, jak i ukrytych.
2. Konieczność odważnego głoszenia prawdy – Ibrahim nie ukrywał swojej wiary, lecz otwarcie ją deklarował wobec swojego ludu, nawet jeśli oznaczało to sprzeciw wobec panujących zwyczajów. To uczy nas, że muzułmanin powinien być dumny ze swojej wiary i nie wstydzić się jej wyznawać.
3. Obserwacja wszechświata prowadzi do poznania Boga – kontemplacja nad stworzeniem niebios i ziemi oraz ich doskonałym porządkiem jest drogą do poznania Stwórcy i umocnienia naszej wiary.
4. Wiara wymaga całkowitego oddania – „zwrócenie oblicza" oznacza, że całe nasze życie – myśli, czyny, pragnienia – powinno być podporządkowane Bogu, a nie podzielone między Niego a inne sprawy.
5. Naśladowanie przykładu proroków – Ibrahim jest wzorem do naśladowania dla każdego muzułmanina. Jego postawa uczy nas, że prawdziwy wierzący nie idzie za modą ani naciskiem otoczenia, lecz podąża za prawdą, nawet jeśli jest w mniejszości.