Surat At-Taghabun — Ayat 17

1) Tegesing tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• إِن تُقْرِضُوا اللَّهَ: Yen kowe padha ngutangi marang Allah. Tegese: mènèhi/mbelèjaké bandha ing dalan kang dipréntahaké déning Allah.
• قَرْضًا حَسَنًا: Utang kang apik. Tegese: infak kang dilakoni kanthi ikhlas, ora ngarep-arep pujian utawa piwales saka manungsa, lan saka bandha kang halal.
• يُضَاعِفْهُ: Allah bakal nikelaké (piwalesé).
• شَكُورٌ: Allah iku Maha Ngrumat lan Ngaji-aji marang panggawe beciké hamba.
• حَلِيمٌ: Allah iku Maha Sabar, ora énggal-énggal maringi siksa.

2) Katrangané ayat:

Ayat iki ngandhani menawa sapa waé kang gelem mbelèjaké bandhané ing dalan Allah kanthi ikhlas lan resik atiné — ora ngarep-arep piwales saka manungsa, mung ngarep ridhané Allah — mula Allah bakal nikelaké piwalesé. Saben siji kabecikan bakal diganjar sepuluh nganti pitung atus tikel, malah bisa luwih akèh manèh. Ora mung kuwi, dosa-dosané uga bakal diampuni déning Allah. Iki minangka kabegjan gedhé kanggo wong kang gelem ngetokaké bandhané ing dalan Allah.

Allah iku Syakûr, tegesé Maha Ngaji-aji lan Maha Mènèhi Piwales. Panggawe becik kang sithik waé bakal dibales kanthi piwales kang akèh. Allah ora tau nyuda piwalesé marang hamba kang gelem nindakké kabecikan. Lan Allah iku Halîm, tegesé Maha Sabar. Senajan ana hamba kang kèngètan lan nglakoni dosa, Allah ora énggal-énggal nyiksa. Dèkné isih mènèhi wektu supaya hamba mau gelem tobat lan bali marang dalan kang bener.

Dadi, ayat iki ngajak kita supaya ora wedi lan ora emoh mbelèjaké bandha ing dalan Allah. Amarga saben rupiah kang kita tokaké kanthi ikhlas bakal dibales kaping pindho, kaping sepuluh, malah nganti ping pitung atus tikel. Durung manèh, dosa-dosa kita uga bakal diampuni. Iki minangka "utang" marang Allah kang ora bakal rugi — malah bathi gedhé ing donya lan akhirat.

3) Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Allah iku Maha Sugih lan Maha Mulya, ora butuh bandhané manungsa. Nalika Allah ngandika "utangana Aku", iku dudu amarga Allah butuh, nanging supaya kita éntuk ganjaran lan piwales kang gedhé.
• Infak lan sedekah iku dalan kanggo nggayuh pangapura dosa. Wong kang gelem mbelèjaké bandhané ing dalan Allah bakal éntuk loro kabegjan sekaligus: piwales kang tikel-tikel lan pangapura dosa.
• Ikhlas iku syarat utama. "Qardhan hasanan" tegesé utang kang apik, yaiku kang dilakoni kanthi ikhlas, saka bandha halal, lan ora ngarep-arep piwales saka manungsa.
• Allah iku Maha Ngaji-aji. Senajan panggawe kita sithik lan akèh kekurangané, nanging Allah tetep mènèhi piwales kang akèh. Iki nuduhaké gedhéné welas asihé Allah marang hamba-Né.
• Allah iku Maha Sabar. Kita ora kena putus asa nalika nglakoni dosa. Allah isih mènèhi kesempatan kanggo tobat lan bali marang dalan kang bener.
• Ayat iki nuwuhaké rasa seneng lan semangat kanggo nindakké kabecikan. Amarga saben kabecikan kang kita lakoni, sepira sithiké, bakal dibales déning Allah kanthi piwales kang ora bisa diétung déning manungsa. Iki minangka wujud katresnané Allah marang hamba-Né kang gelem nindakké kabecikan.

Mula, ayo padha sregep mbelèjaké bandha ing dalan Allah, amarga iku minangka investasi paling bathi ing donya lan akhirat. Allah ora tau rugi lan ora tau nyuda piwalesé marang hamba kang ikhlas.