Surat Al-Mulk — Ayat 11

1. Tembung-tembung kang perlu dimangerteni:

• فَاعْتَرَفُوا: padha ngakoni.
• بِذَنبِهِمْ: dosane dhewe-dhewe.
• فَسُحْقًا: adoh banget saka rahmat.
• لِّأَصْحَابِ السَّعِيرِ: kanggo wong-wong kang dadi pendhudhuk neraka kang murub.

1. Tafsir ayat:

Wong-wong kafir mau padha ngakoni ing awake dhewe yen dheweke pancen wis kafir lan maido marang dhawuhe Allah. Pengakuan mau ora ana gunane maneh, amarga wis kasep lan ora bisa nyalametake dheweke saka siksa. Mula saka iku, dheweke mesthi nampa neraka minangka pambalesane. Banjur ana panyuwun supaya wong-wong kang dadi pendhudhuk neraka kang murub iku padha diadohake saka rahmat lan kabegjane Allah. Pengakuan ing kono mung dadi bukti yen dheweke pancen luput, nanging ora bisa ngowahi putusane Allah.

1. Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki ngelingake yen saben tumindak ala mesthi ana pambalesane, mula kudu padha ngati-ati lan gelem mertobat sadurunge kasep.
• Pengakuan dosa iku apik, nanging kudu ditindakake ing donya, ora ing akhirat, amarga ing akhirat wis ora ana gunane.
• Ayat iki nuduhake yen rahmat Allah iku gedhe banget kanggo wong kang gelem ngakoni lan mertobat ing donya.
• Wong kang maido marang Allah lan rasul-rasule bakal kelangan kabegjan kang langgeng, mula kudu padha ngupaya ngelmu lan iman.
• Ayat iki ngajak manungsa supaya padha nggegulang ati, gelem ngrungokake pitutur, lan ora gampang maido marang kebeneran.
• Kanthi mangerteni ayat iki, kita dadi luwih tresna marang Islam lan Al-Qur'an, amarga kabeh piwulange tansah ngarahake manungsa marang dalan kang bener lan nyalametake.