ซูเราะฮฺ อัล-มุลก์ — อายะฮฺ 11

คำอธิบายคำศัพท์:

• فَسُحْقًا หมายถึง ความห่างไกลจากความเมตตาของอัลลอฮ์ และการถูกทำลาย
• السَّعِيرِ คือ ไฟนรกที่ลุกโชนอย่างรุนแรง

การตีความหมายของอายะฮ์:

ในอายะฮ์นี้ อัลลอฮ์ทรงแจ้งให้เราทราบว่า เมื่อชาวนรกได้เห็นความจริงและตระหนักถึงสภาพอันเลวร้ายของพวกเขา พวกเขาจะยอมรับสารภาพต่อบาปและการปฏิเสธศรัทธาของพวกเขา ณ เวลานั้น การสารภาพของพวกเขาไม่เป็นประโยชน์อีกต่อไป เพราะมันสายเกินไปแล้ว การยอมรับผิดในโลกนี้เป็นสิ่งที่จำเป็นต้องทำก่อนที่ความตายจะมาถึง แต่เมื่อพวกเขาอยู่ในนรกแล้ว การยอมรับผิดนั้นไร้ค่า

จากนั้นอัลลอฮ์ทรงกล่าวว่า "จงห่างไกลจากความเมตตาของอัลลอฮ์เถิด ชาวนรก" ซึ่งเป็นการสาปแช่งและประกาศว่าพวกเขาจะถูกขับไล่ออกจากความเมตตาของพระองค์ พวกเขาจะไม่ได้ใกล้ชิดกับความดีงามใดๆ เลย พวกเขาสมควรได้รับการลงโทษนี้เนื่องจากการปฏิเสธและการดื้อรั้นของพวกเขาในโลกดุนยา

บทเรียนที่ได้รับจากอายะฮ์นี้:

1. การยอมรับผิดและสารภาพบาปต้องทำในเวลาที่มันยังเป็นประโยชน์ นั่นคือในโลกนี้ก่อนที่ความตายจะมาถึง ส่วนการสารภาพในวันปรโลกนั้นไร้ประโยชน์โดยสิ้นเชิง
2. การปฏิเสธศรัทธาและการดื้อรั้นต่อความจริงเป็นสาเหตุที่ทำให้บุคคลต้องห่างไกลจากความเมตตาของอัลลอฮ์ และเป็นเหตุให้เข้าสู่นรก
3. อัลลอฮ์ทรงยุติธรรมในการตัดสิน พระองค์ไม่ทรงลงโทษผู้ใดโดยปราศจากเหตุผล แต่เป็นการตอบแทนที่เหมาะสมกับการกระทำของพวกเขา
4. เป็นการเตือนสติแก่เราทุกคนให้รีบกลับตัวกลับใจและสารภาพความผิดต่ออัลลอฮ์ในขณะที่ยังมีชีวิตอยู่ เพราะประตูแห่งการอภัยโทษยังเปิดอยู่ และอย่าประมาทเลินเล่อจนกระทั่งความตายมาถึง
5. ความเมตตาของอัลลอฮ์กว้างใหญ่ไพศาล แต่ผู้ที่ปฏิเสธและดื้อรั้นต่อพระองค์จะไม่มีส่วนในความเมตตานั้น