Surat Al-Mulk — Ayat 16

1) Tegese tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• أَأَمِنتُم (a-amintum): Apa kowe padha rumasa aman? Yaiku pitakon kang ngemu surasa ngegetake lan ngelingake.
• مَن فِي السَّمَاءِ (man fis-sama'): Allah kang ana ing langit, yaiku Allah kang Mahaluhur, kang kuwasa ngendhaleni kabeh perkara saka ndhuwur.
• يَخْسِفَ (yakhsifa): Nglebokake utawa nglebur barang menyang njero bumi.
• تَمُورُ (tamuru): Obah-obah, gonjang-ganjing, lan pating pancal ora karuan.

2) Tegese ayat iki:

Apa kowe padha rumasa aman, dhuh wong-wong kafir, marang Allah kang Mahaluhur ing langit, kang bakal nglebur kowe menyang njero bumi? Bumi kang maune anteng lan kepenak dienggoni bakal gonjang-ganjing lan pating pancal nggegirisi, nganti kowe padha tiwas. Kaya ngono uga, apa kowe rumasa aman yen Allah ngutus angin kang nguncalake watu-watu cilik marang kowe? Ing kono kowe bakal ngerti sepira gedhene peringatanku, nanging kawruh iku ora bakal migunani maneh nalika siksa wis teka. Ayat iki uga negesake yen Allah iku Mahaluhur lan Mahakuwasa, kaya kang pantes kanggo kamulyane.

3) Piwulang lan paedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki ngelingake yen Allah iku Mahakuwasa lan ora ana siji-sijia kang bisa ngendhaleni kersane. Mula, awake dhewe kudu tansah andhap asor lan ora gumedhe.
• Bumi kang saben dina diidak-idak lan dianggep anteng iku sejatine mung amarga kersane Allah. Yen Allah kersa, bumi bisa langsung gonjang-ganjing lan nglebur kabeh kang ana ing ndhuwure.
• Ayat iki nuwuhake rasa wedi marang siksa Allah, nanging uga nuwuhake pangarep-arep marang pangapurane, amarga Allah isih menehi wektu kanggo mratobat sadurunge siksa teka.
• Kanthi mangerteni ayat iki, awake dhewe saya tambah tresna marang Islam lan Al-Qur'an, amarga Al-Qur'an tansah ngelingake manungsa supaya eling marang Gusti Allah lan ora nglalekake kekuwatane.
• Ayat iki ngajarake supaya awake dhewe tansah syukur marang nikmat keamanan lan katentreman kang diparingake Allah, amarga kabeh iku mung titipan kang bisa dicabut sawayah-wayah.