Surat Al-Qalam — Ayat 40

1. Tembung-tembung sing perlu dijlentrehake:

• سَلْهُمْ (salhum): takonana wong-wong mau.
• أَيُّهُم (ayyuhum): sapa ing antarane wong-wong mau.
• بِذَٰلِكَ (bidzalika): bab iku (yaiku pangakune yen dheweke bakal padha karo wong Islam ing akhirat).
• زَعِيمٌ (za'im): sing njamin, sing tanggung jawab, utawa sing dadi penjamin.

1. Tafsir ayat:

Ing ayat iki, Allah paring dhawuh marang Nabi Muhammad ﷺ supaya takon marang wong-wong kafir Mekah sing padha ngaku yen dheweke bakal oleh kabegjan lan kaluhuran kaya sing diparingake marang wong-wong Islam ing akhirat. Allah ngandika: "Takonana wong-wong mau, sapa ing antarane dheweke sing gelem dadi penjamin lan tanggung jawab marang pangakune iku?" Tegese, ora ana siji-sijia saka wong-wong mau sing bisa dadi penjamin, amarga pangakune iku mung goroh lan tanpa dhasar. Dheweke ora duwe bukti, ora duwe kitab, lan ora duwe utusan sing bisa nyatakake yen dheweke bakal padha karo wong-wong mukmin ing akhirat. Yen pancen dheweke duwe pangakune, mesthine ana sing bisa dadi penjamin utawa ana panguwasa sing bisa njamin. Nanging nyatane ora ana. Mulane, pangakune iku mung khayalan lan ora ana dhasare.

1. Faedah sing bisa dijupuk:

• Ayat iki mulangake marang kita supaya ora gampang percaya marang pangakune wong liya tanpa bukti sing jelas, luwih-luwih bab perkara akhirat.
• Kita dielingake yen kaluhuran lan kabegjan ing akhirat iku mung bisa digayuh kanthi iman lan taqwa marang Allah, dudu kanthi pangaku kosong utawa khayalan.
• Ayat iki uga nuduhake kaluhurane Al-Qur'an minangka kitab sing kebak hujjah lan bukti, sing bisa mbantah pangakune wong-wong sing ora duwe dhasar.
• Kita diajak supaya tansah ngandelake kabeneran Al-Qur'an lan ajaran Islam, amarga mung Islam sing duwe bukti lan penjamin sing sejati, yaiku Allah SWT lan Rasulullah ﷺ.