ซูเราะฮฺ อัล-กะลาม — อายะฮฺ 40

คำอธิบายคำศัพท์:

• زَعِيمٌ หมายถึง ผู้ค้ำประกัน ผู้รับประกัน หรือผู้ที่รับผิดชอบต่อเรื่องหนึ่งเรื่องใด

การตีความหมายของอายะฮ์:

อัลลอฮ์ทรงสั่งให้ท่านนบีมุฮัมมัด ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม ถามบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาที่กล่าวอ้างว่าพวกเขาจะได้รับสิ่งที่ดีกว่าในวันอาทิตย์ หรือกล่าวหาว่าท่านนบีเป็นผู้ที่ถูกครอบงำ เป็นต้น ว่า "ใครในหมู่พวกเจ้าที่จะเป็นผู้ค้ำประกันต่อคำกล่าวอ้างนี้ได้บ้าง? ใครจะเป็นผู้รับผิดชอบว่า พวกเจ้าจะได้สิ่งที่พวกเจ้าอ้างไว้จริง?"

หากพวกเขาอ้างว่าพวกเขาจะมีสถานะที่ดีในปรโลก หรืออ้างว่าพวกเขาจะไม่ถูกลงโทษ พวกเขาจะต้องมีหลักฐานหรือผู้ค้ำประกันที่ชัดเจนมาสนับสนุนคำกล่าวอ้างนั้น แต่ความจริงแล้วพวกเขาไม่มีสิ่งใดเลย ไม่มีผู้ค้ำประกัน ไม่มีหลักฐาน และไม่มีผู้ใดรับรองคำกล่าวอ้างของพวกเขาได้ พวกเขาเพียงกล่าวอ้างโดยปราศจากความรู้และความจริงใดๆ

บทเรียนและคุณค่าที่ได้รับจากอายะฮ์:

1. การกล่าวอ้างโดยปราศจากหลักฐานหรือผู้ค้ำประกันเป็นสิ่งที่ไร้ค่าและไม่เป็นที่ยอมรับ แม้แต่ในสังคมมนุษย์ทั่วไปก็ต้องมีหลักฐานยืนยันฉันใด การกล่าวอ้างในเรื่องศาสนาก็ต้องมีหลักฐานอันชัดเจนฉันนั้น
2. อัลกุรอานท้าทายผู้ปฏิเสธศรัทธาให้แสดงหลักฐานหรือผู้ค้ำประกันต่อคำกล่าวอ้างของพวกเขา ซึ่งแสดงถึงความจริงของอิสลามที่ตั้งอยู่บนหลักฐานและเหตุผลอันแจ่มชัด
3. ผู้ศรัทธาควรยึดมั่นในความจริงและไม่กล่าวอ้างสิ่งใดโดยปราศจากความรู้ เพราะอัลลอฮ์ทรงตำหนิผู้ที่กล่าวอ้างโดยไม่มีหลักฐาน
4. การที่อัลลอฮ์ทรงสั่งให้ท่านนบีถามพวกเขาด้วยวิธีนี้ แสดงให้เห็นถึงความยุติธรรมของอิสลามที่ให้โอกาสฝ่ายตรงข้ามได้แสดงหลักฐานของตน ก่อนที่จะตัดสินว่าฝ่ายใดอยู่บนความจริง