Аль-Хакка сүрәсе — Аять 35

Сүзләрнең мәгънәләре:

• Хамим — якын кеше, дус, кайгыртучы, ярдәм итүче туган яки ышанычлы дус.

Аять тәфсире:

Бу аятьтә Аллаһы Тәгалә кәферләрнең кыямәт көнендәге хәлен сыйфатлый. Ул көндә кәфергә аның азаптан коткарырлык якын кешесе, дусты яки ярдәмчесе булмаячак. Дөньяда ул байлыгына, дусларына, туганнарына таянып яшәгән булса да, ул көнне аның өчен бернинди дә шәфәгатьче, яклылык кылучы булмас. Аның бөтен өметләре өзелер, һәм ул үзенең гамәлләре белән ялгыз калыр. Аның өчен бердәнбер азык — тәмугъ әһелләренең эреннән (садидтан) башка нәрсә булмас. Бу азыкны фәкать Аллаһыга кәферлек итүдә давам иткән гөнаһлы кешеләр генә ашар.

Аятьтән алынган гыйбрәтләр:

• Кыямәт көнендә кешегә дөньядагы дуслык, туганлык мөнәсәбәтләре һич тә ярдәм итмәячәк; ул көндә һәркем үз гамәлләре белән генә хисап бирәчәк.
• Дөньяда кешеләргә таянып, аларга ышанып яшәү — алдану; чын таяныч һәм ярдәмче — бары тик Аллаһы Тәгалә генә.
• Кәферлек һәм гөнаһлар кешене ахыр чиктә ялгызлыкка һәм азапка илтә, шуңа күрә бәндәгә иман итү һәм изге гамәлләр кылу — иң зур бәхет.
• Бу аять мөэминнәргә Аллаһыга тугрылыклы булырга һәм аның рәхмәтенә ирешергә тырышырга өнди, чөнки ул көнне ярдәмче булырлык бердәнбер зат — Аллаһы Тәгаләнең үзе.