سوره حاقه — آیه 4

معانی کلمات:

• ثَمُود: قوم صالح علیه‌السلام.
• عاد: قوم هود علیه‌السلام.
• القارعة: قیامت؛ زیرا دل‌ها را از شدت هول و هراس می‌کوبد و به صدا درمی‌آورد.

تفسیر آیه:

خداوند متعال در این آیه خبر می‌دهد که قوم ثمود (قوم صالح) و قوم عاد (قوم هود) قیامت را دروغ شمردند. آنان روزی را که دل‌ها را از شدت ترس و وحشت به لرزه درمی‌آورد و قلب‌ها را می‌کوبد، تکذیب کردند. این دو قوم با وجود آنکه پیامبرانشان آنان را از عذاب قیامت بیم دادند، اما آن را انکار نمودند و به جای ایمان آوردن، به استهزا و تکذیب پرداختند. نام‌بردن از این دو قوم در اینجا هشداری است برای همه انسان‌ها که سرنوشت تکذیب‌کنندگان را بنگرند و عبرت بگیرند.

فواید و پیام‌های آیه:

• قیامت چنان هولناک است که دل‌ها را می‌کوبد و آرامش را از انسان‌ها می‌گیرد؛ پس باید از هم‌اکنون برای آن روز آماده شد.
• تکذیب قیامت، سرنوشتی جز عذاب و نابودی ندارد؛ همان‌گونه که عاد و ثمود به سزای خود رسیدند.
• ایمان به قیامت، انسان را به عمل صالح و پرهیز از گناه دعوت می‌کند و او را از غفلت و سرکشی بازمی‌دارد.
• این آیه نشان می‌دهد که هیچ قوم و قدرتی نمی‌تواند در برابر اراده الهی بایستد؛ پس عاقل کسی است که پیش از فرا رسیدن آن روز، به خدا پناه برد و توبه کند.