ალ-არაფი · 148/206
თარგმანი გამოთქმა — ალ-არაფი
وَٱتَّخَذَ قَوۡمُ مُوسَىٰ مِنۢ بَعۡدِهِۦ مِنۡ حُلِيِّهِمۡ عِجۡلًا جَسَدًا لَّهُۥ خُوَارٌۚ أَلَمۡ يَرَوۡاْ أَنَّهُۥ لَا يُكَلِّمُهُمۡ وَلَا يَهۡدِيهِمۡ سَبِيلًاۘ ٱتَّخَذُوهُ وَكَانُواْ ظَٰلِمِينَ  ۝١٤٨
Wattakhaza qawmu Moosaa mim ba`dihee min huliyyihim `ijlan jasadal lahoo khuwaar; alam yaraw annahoo laa yukallimuhum wa laa yahdeehim sabeelaa; ittakha zoohu wa kaanoo zaalimeen
📖 ქართული მნიშვნელობა
და დაიდგინეს მუსას ხალხმა მის შემდეგ თავიანთი სამკაულებიდან [ოქროდან] ხბო (რომ თაყვანი ეცათ მისთვის), რომელსაც ჰქონდა (ხბოს) ფორმა, და იგი გამოსცემდა ხმას, როგორც ძროხის ბღავილი. ნუთუ არ იცოდნენ, რომ იგი [ოქროს ხბო] არც ელაპარაკებოდა მათ და არც მიუთითებდა მათ ჭეშმარიტ გზას? მათ დაიდგინეს იგი (ღმერთად) და აღმოჩნდნენ უსამართლონი (თავიანთი თავის მიმართ).
🎧 მოსმენა

📜 აია 146-150 — ალ-არაფი

146سَأَصۡرِفُ عَنۡ ءَايَٰتِيَ ٱلَّذِينَ يَتَكَبَّرُونَ فِي ٱلۡأَرۡضِ بِغَيۡرِ ٱلۡحَقِّ وَإِن يَرَوۡاْ كُلَّ ءَايَةٍ لَّا يُؤۡمِنُواْ بِهَا وَإِن يَرَوۡاْ سَبِيلَ ٱلرُّشۡدِ لَا يَتَّخِذُوهُ سَبِيلًا وَإِن يَرَوۡاْ سَبِيلَ ٱلۡغَيِّ يَتَّخِذُوهُ سَبِيلًاۚ ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمۡ كَذَّبُواْ بِـَٔايَٰتِنَا وَكَانُواْ عَنۡهَا غَٰفِلِينَ 
მალე განვაშორებ ჩემს ნიშნებს [მათი გაგებისგან] მათ, რომლებიც ამპარტავნულად ამაღლებენ თავს მიწაზე უსამართლოდ! და როგორი ნიშნებიც არ უნდა იხილონ, ისინი მათ არ ირწმუნებენ. და თუ დაინახავენ სწორ გზას, მას არ მიჰყვებიან; ხოლო თუ დაინახავენ ცდომილების გზას, მას აირჩევენ საკუთარ გზად. ეს იმის გამო, რომ მათ უარყვეს ჩვენი ნიშნები და იყვნენ მათ მიმართ უყურადღებონი.
147وَٱلَّذِينَ كَذَّبُواْ بِـَٔايَٰتِنَا وَلِقَآءِ ٱلۡأٓخِرَةِ حَبِطَتۡ أَعۡمَٰلُهُمۡۚ هَلۡ يُجۡزَوۡنَ إِلَّا مَا كَانُواْ يَعۡمَلُونَ 
ხოლო ისინი, ვინც უარყვეს ჩვენი ნიშნები და უარყვეს შეხვედრა მარადიულ ცხოვრებაში, – მათი საქმეები ფუჭი იქნება. ნუთუ მათ მიეზღებათ რამე სხვა, გარდა იმისა, რასაც აკეთებდნენ?
148وَٱتَّخَذَ قَوۡمُ مُوسَىٰ مِنۢ بَعۡدِهِۦ مِنۡ حُلِيِّهِمۡ عِجۡلًا جَسَدًا لَّهُۥ خُوَارٌۚ أَلَمۡ يَرَوۡاْ أَنَّهُۥ لَا يُكَلِّمُهُمۡ وَلَا يَهۡدِيهِمۡ سَبِيلًاۘ ٱتَّخَذُوهُ وَكَانُواْ ظَٰلِمِينَ 
და დაიდგინეს მუსას ხალხმა მის შემდეგ თავიანთი სამკაულებიდან [ოქროდან] ხბო (რომ თაყვანი ეცათ მისთვის), რომელსაც ჰქონდა (ხბოს) ფორმა, და იგი გამოსცემდა ხმას, როგორც ძროხის ბღავილი. ნუთუ არ იცოდნენ, რომ იგი [ოქროს ხბო] არც ელაპარაკებოდა მათ და არც მიუთითებდა მათ ჭეშმარიტ გზას? მათ დაიდგინეს იგი (ღმერთად) და აღმოჩნდნენ უსამართლონი (თავიანთი თავის მიმართ).
149وَلَمَّا سُقِطَ فِيٓ أَيۡدِيهِمۡ وَرَأَوۡاْ أَنَّهُمۡ قَدۡ ضَلُّواْ قَالُواْ لَئِن لَّمۡ يَرۡحَمۡنَا رَبُّنَا وَيَغۡفِرۡ لَنَا لَنَكُونَنَّ مِنَ ٱلۡخَٰسِرِينَ 
და როცა მათ ინანეს ჩადენილი და გაიგეს, რომ ამით შეცდნენ, თქვეს: «თუ ჩვენი უფალი არ შეგვიწყალებს და არ მოგვიტევებს, უეჭველად, წაგებულთაგანი ვიქნებით».
150وَلَمَّا رَجَعَ مُوسَىٰٓ إِلَىٰ قَوۡمِهِۦ غَضۡبَٰنَ أَسِفًا قَالَ بِئۡسَمَا خَلَفۡتُمُونِي مِنۢ بَعۡدِيٓۖ أَعَجِلۡتُمۡ أَمۡرَ رَبِّكُمۡۖ وَأَلۡقَى ٱلۡأَلۡوَاحَ وَأَخَذَ بِرَأۡسِ أَخِيهِ يَجُرُّهُۥٓ إِلَيۡهِۚ قَالَ ٱبۡنَ أُمَّ إِنَّ ٱلۡقَوۡمَ ٱسۡتَضۡعَفُونِي وَكَادُواْ يَقۡتُلُونَنِي فَلَا تُشۡمِتۡ بِيَ ٱلۡأَعۡدَآءَ وَلَا تَجۡعَلۡنِي مَعَ ٱلۡقَوۡمِ ٱلظَّٰلِمِينَ 
და როდესაც დაბრუნდა მუსა თავის ხალხთან, განრისხებული და დამწუხრებული, (მუსამ) თქვა: «რა ცუდია ის, რაც თქვენ გააკეთეთ ჩემს შემდეგ [ჩემს არყოფნაში]! ნუთუ თქვენი უფლის ბრძანების დაჩქარება ისურვეთ?» და (რისხვით) გადააგდო მან დაფები (რომლებზეც იყო დაწერილი თორა) (იმათკენ, ვინც თაყვანს სცემდნენ ხბოს), და ჩაავლო ხელი თავის ძმას (ჰარუნს) თავში, დაათრევდა მას თავისკენ. (ჰარუნმა), (რომ დაემშვიდებინა მუსა), თქვა: «ო, დედაჩემის შვილო! ხალხმა დამასუსტეს და თითქმის მომკლეს (როდესაც ვუკრძალავდი მათ ხბოს თაყვანისცემას). არ მისცე მტრებს მიზეზი, რომ იზეიმონ ჩემზე, და ნუ ჩამთვლი უსამართლოთა შორის!»
ალ-არაფიყურანის საძიებელი
206აია
MeccanRevelation
148აია

თარგმანი — ალ-არაფი 148

სურა აია 148/206 — ალ-არაფი الأعراف (Meccan). წაკითხვა მოსმენა თარგმანი (ქართული). მოსმენა: ალ-არაფი მოსმენა, ალ-არაფი თარგმანი, ალ-არაფი mp3, ალ-არაფი pdf. აია 146–150. ქართული მნიშვნელობა: Türkçe.




წმინდა ყურანი


Tuesday, August 18, 2026

Don't forget us in your sincere prayers