Σούρα Αλ-Αράφ — Στίχος 170

Τους διασκορπίσαμε στη γη σε ομάδες – κάποιοι απ' αυτούς είναι ενάρετοι, ενώ κάποιοι άλλοι δεν είναι. Τους δοκιμάσαμε και με την ευημερία και με τις αντιξοότητες, ίσως και να επιστρέψουν (στην υπακοή προς τον Αλλάχ).

Στη συνέχεια (μετά απ' εκείνη τη γενιά που είχε κάποιους ενάρετους και κάποιους κακούς), τους διαδέχθηκαν άλλες γενιές από κακούς ανθρώπους που κληρονόμησαν το Βιβλίο (δηλ. τη γνώση γι' αυτό, αλλά δεν το εφάρμοσαν και παραβίασαν τις εντολές του), οι οποίοι έπαιρναν οποιοδήποτε κέρδος απ' αυτόν τον κόσμο (είτε επιτρεπτό, είτε απαγορευμένο, όπως τις δωροδοκίες κλπ. για να αλλάξουν και να διαστρεβλώσουν την κρίση και τα Λόγια του Αλλάχ στην Τορά), και είπαν: «Θα συγχωρεθούμε.» Και αν ένα παρόμοιο κέρδος τους ξαναερχόταν, το έπαιρναν. Μα δεν ανέλαβαν τη δέσμευση που είναι γραμμένη στην Τορά ότι δε θα λένε για τον Αλλάχ παρά μόνο την αλήθεια; Και είχαν διαβάσει ό,τι περιείχε μέσα του. Πράγματι, η Μέλλουσα Ζωή είναι καλύτερη γι' αυτούς που φυλάσσονται από την τιμωρία του Αλλάχ (τηρώντας τις εντολές Του). Μα δεν συλλογίζεστε;

Και (ανάφερε, ω, Μωχάμμαντ) όταν υψώσαμε από πάνω τους το όρος (Σινά) (ως προειδοποίηση όταν αρνήθηκαν να δεχτούν αυτό που υπάρχει στην Τορά), σαν να ήταν (το όρος) ένα σκοτεινό σύννεφο, και κατάλαβαν ότι θα έπεφτε πάνω τους. (Και είπαμε): «Τηρείτε δυνατά αυτό (το Βιβλίο -την Τορά-) που σας δώσαμε, και θυμηθείτε αυτό που βρίσκεται μέσα του (από διδασκαλίες και κανόνες) μήπως και (μέσω αυτού) φυλαχθείτε (από την τιμωρία του Αλλάχ).»

Και (ανάφερε, ω, Μωχάμμαντ) όταν ο Κύριός σου έβγαλε από την οσφύ των παιδιών του Αδάμ τους απογόνους τους [δηλ. από την οσφύ του Αδάμ τα παιδιά του και ούτω καθεξής] και τους έκανε να μαρτυρήσουν ως απόδειξη εναντίον του εαυτού τους, (ρωτώντας τους γι' αυτό που έχει ήδη βάλει στην έμφυτη φύση τους): «Δεν είμαι ο Κύριός σας;» Είπαν: «Ναι, πράγματι, Εσύ είσαι, και μαρτυρούμε γι' αυτό.» (Το κάναμε αυτό) για να μην πείτε την Ημέρα της Ανάστασης: «Στ' αλήθεια, δεν το ξέραμε αυτό!»