Sura Al-A'raf — Werset 170

Znaczenie słów:

• يُمَسِّكُونَ – trzymają się mocno, przestrzegają, nie porzucają.
• بِالْكِتَابِ – Księgi, czyli Tory (Prawa objawionego Mojżeszowi).
• أَقَامُوا الصَّلَاةَ – wykonują modlitwę w sposób doskonały, zachowując jej warunki, filary i obowiązki.
• الْمُصْلِحِينَ – czyniących dobro, naprawiających, postępujących właściwie.

Tłumaczenie i wyjaśnienie wersetu:

Ten werset jest pochwałą i obietnicą nagrody dla tych, którzy trzymają się Księgi Bożej i wprowadzają jej nauki w życie. Chodzi tu o tych, którzy nie tylko wierzą w objawienie, ale także praktykują je w codziennym postępowaniu. Są to ludzie, którzy zachowali Księgę w jej pierwotnej formie, nie zafałszowali jej i nie ukrywali zawartych w niej prawd. Dodatkowo, szczególny nacisk położony jest na modlitwę, która jest filarem religii i więzią łączącą człowieka z Bogiem. Wzmianka o modlitwie po ogólnym stwierdzeniu o trzymaniu się Księgi podkreśla jej szczególne znaczenie i rangę wśród innych obowiązków religijnych.

Bóg zapewnia, że nie zmarnował On nagrody tych, którzy czynią dobro i reformują siebie oraz innych. Ich wysiłki nie pójdą na marne, a zapłata za ich czyny będzie pełna i sprawiedliwa. Obietnica ta dotyczy zarówno tych, którzy żyli przed naszym Prorokiem, jak i tych, którzy przyszli później, o ile będą postępować zgodnie z tymi zasadami.

Korzyści i nauki płynące z wersetu:

1. Zachęta do wytrwałości w przestrzeganiu Księgi Bożej – werset ten uczy nas, że trzymanie się objawienia Bożego i praktykowanie go jest drogą do sukcesu i Bożej nagrody.
2. Podkreślenie znaczenia modlitwy – modlitwa jest szczególnie wyróżniona, co pokazuje, że jest ona fundamentem życia duchowego muzułmanina i kluczem do utrzymania więzi z Bogiem.
3. Boża sprawiedliwość – Bóg nie marnuje wysiłków ludzi czyniących dobro. To daje nadzieję i motywację do ciągłego doskonalenia się i pracy nad sobą.
4. Uniwersalność przesłania – nagroda Boża nie jest ograniczona do jednej grupy czy narodu. Dotyczy każdego, kto czyni dobro i postępuje właściwie, niezależnie od czasu i miejsca.
5. Zachęta do bycia reformatorem – bycie „czyniącym dobro” (muslih) oznacza nie tylko osobistą pobożność, ale także dążenie do naprawy społeczeństwa i szerzenia dobra wokół siebie.