اعراف سۈرىسى — ئايەت 172

1. ئايتىدىكى لۇغەتلىك سۆزلەرنىڭ ئىزاھاتى:

• «أَخَذَ»: ئالماق، چىقارماق.
• «ذُرِّيَّتَهُمْ»: ئۇلارنىڭ ئەۋلادلىرى، نەسىللىرى.
• «أَشْهَدَهُمْ»: ئۇلارنى گۇۋاھ قىلدۇردى، ئۇلارنى ئۆزلىرىگە گۇۋاھلىق بېرىشكە مەجبۇر قىلدى.
• «أَلَسْتُ بِرَبِّكُمْ»: مەن سىلەرنىڭ پەرۋەردىگارىڭلار ئەمەسمۇ؟ (بۇ ئىقرار سورىغان سوئال).
• «بَلَى»: ھەئە، شۇنداق (ئىقرار قىلىش سۆزى).
• «شَهِدْنَا»: بىز گۇۋاھلىق بەردۇق، ئىقرار قىلدۇق.
• «غَافِلِينَ»: بىخەۋەرلەر، ئەسلىمىگەنلەر.

1. ئايتىنىڭ تەپسىرى:

ئى پەيغەمبەر، ئەسلىگىن، ئۆز ۋاقتىدا پەرۋەردىگارىڭ ئادەم ئەۋلادىنىڭ پۇشتىدىن ئۇلارنىڭ نەسىللىرىنى چىقاردى ۋە ئۇلارنى ئۆزلىرىگە گۇۋاھ قىلدۇردى. ئۇلارنىڭ پەرۋەردىگارى ئۇلارغا: «مەن سىلەرنىڭ پەرۋەردىگارىڭلار ئەمەسمۇ؟» دەپ سورىدى. ئۇلار ھەممىسى: «ھەئە، سەن بىزنىڭ پەرۋەردىگارىمىز، بىز بۇنى ئىقرار قىلدۇق ۋە گۇۋاھلىق بەردۇق» دېدى. بۇ ئىقرار ۋە گۇۋاھلىق قىيامەت كۈنىدە: «بىز بۇنى بىلمەيتتۇق، بىخەۋەر ئىدۇق» دەپ باھانە قىلماستىن ئۈچۈن ئېلىندى. ئاللاھ تائالا ئىنساننىڭ تەبىئىتىگە ئۆزىنىڭ ياراتقۇچى ۋە پەرۋەردىگار ئىكەنلىكىنى ئىقرار قىلىشنى ئورۇنلاشتۇرۇپ قويغان. شۇڭا ھەر بىر ئىنسان قەلبىنىڭ چوڭقۇرلۇقىدا ئاللاھنىڭ بارلىقىنى ۋە بىرلىكىنى تونۇيدۇ. بۇ ئايتى بىزگە شۇنى ئەسكەرتىدۇكى، ئاللاھقا ئىمان ئېيتىش ئىنساننىڭ ئەسلى تەبىئىتىگە ماس كېلىدۇ. ئاللاھ بىزنى يارىتىپ، بىزگە ئۆزىنى تونۇتتى ۋە بىزنىڭ ئىقرارىمىزنى ئالدى. شۇڭا بىز ئاللاھنى ئەسلىشىمىز، ئۇنىڭغا شۈكرى قىلىشىمىز ۋە ئۇنىڭ بۇيرۇقلىرىغا بويسۇنۇشىمىز كېرەك. بۇ ئايتى بىزنى ئاللاھنىڭ رەھمىتى ۋە ھىدايىتىگە قاراپ يېتەكلەيدۇ، ۋە بىزنى قىيامەت كۈنىدە ھەر قانداق باھانىدىن خالىي قىلىدۇ. ئاللاھ بىزنى ھىدايەت قىلغان ۋە بىزگە ئۆزىنى تونۇتقان، شۇڭا بىز ئۇنىڭغا ئىمان ئېيتىپ، ئۇنىڭ رازىلىقىنى ئىزدەيلى.