Sure A'râf — Ayet 172

Kelime Anlamları:

• Zuhur: Sırtlar, bel bölgeleri.
• Zürriyet: Nesiller, soy, çocuklar.
• Eşhedehüm: Onları şahit tuttu, onlara ikrar verdirdi.
• Bela: Evet, öyleyse (olumlu onaylama).
• Gafil: Habersiz, umursamaz, farkında olmayan.

Tefsir:

Ey Nebi! Rabb'inin, Âdemoğulları'nın sırtlarından nesillerini çıkarıp onları kendi nefislerine şahit tuttuğu o anı hatırla. O, onlara: "Ben sizin Rabbiniz değil miyim?" diye sorduğunda, onlar: "Evet, sen bizim Rabbimizsin, buna şahitlik ederiz" diye cevap verdiler. Bu, kıyamet gününde "Biz bundan habersizdik" dememeniz içindir.

Bu ilahî hitap, insanın yaratılışına yerleştirilmiş fıtrat dini olan tevhid akidesinin bir tescili ve ezelî bir ahittir. Yüce Allah, bu misak ile kullarına kendisini tanıtmış, onları rububiyetinin delilleriyle donatmış ve bu sayede hiçbir insanın "Biz bundan gafildik, habersizdik" diyerek mazeret ileri sürme imkânını ortadan kaldırmıştır.

Bu ne büyük bir lütuf ve rahmettir! Rabbimiz, bizleri başıboş bırakmamış, kendisini tanıyabilmemiz için fıtratımıza bir ışık yerleştirmiştir. Bu ışık sayesinde her insan, vicdanının derinliklerinde bir Yaratıcı'nın varlığını hisseder. İşte bu yüzden, insanın Rabbini inkâr etmesi, kendi fıtratına ve özüne yabancılaşmasıdır.

Sevgili kardeşim! Bu ayet bize, İslam'ın insan fıtratına uygun olduğunu ve hiçbir zorlama içermediğini gösterir. Biz Müslümanlar olarak bu ezelî ahde sadık kalmalı, Rabbimizi tanımalı, O'na ibadet etmeli ve bu bilinci nesillerimize aktarmalıyız. Çünkü bu ahit, kıyamet gününde bize hem bir şahit hem de bir kurtuluş vesilesidir. Ne mutlu o kimselere ki bu ahdi hatırlar, fıtratının sesini dinler ve Rabbiyle olan bağını güçlendirir. Unutma ki sen, ezelde Rabbine "Evet" demiştin; bu dünyada da o "Evet"in gereğini yaşamak, senin en büyük şerefindir.